Gecenin karanlığında

Ben yatakta doğrulurken, o da artık üzerime doğru eğilmeyi bırakıp tüm heybetiyle karşımda dikilmeye başladı. Yüzüne bakmak yerine bakışlarımı ellerine indirmeyi tercih ettim; ancak keşke bakmasaydım... Devasa ellerini öyle bir sıkıyordu ki, parmak boğumları resmen bembeyaz kesilmişti. Öfkeli olduğu her halinden belliydi ama neden bu kadar sinirlendiğine bir türlü anlam verememiştim. Yüzüne kaçamak bir bakış attığımda, çenesindeki her kasın öfkeyle seyirdiğini fark ettim. Bana mı sinirlenmişti yani? Ne yani, bu Hulk görünümlü adam bana her istediğinde dokunabileceğini mi sanıyordu?