Sahte Gerçekler

Bölüm 15•

Sahte Gerçekler

Tema:
 Yazarın Anlatımıyla... 
 Oğuz ve Baran, Alsancak'ın o kasvetli havasında herşeyi konuşmuştu. 
 Baran kızını erken yaşta kucaklarına aldıkları için vermişti Gökmen ailesine.Ama oğluna söylemediği bir şey vardı:Onlar gerçekten hiçbir zaman Eliz'i istememişti.
 "Kara Akıncı bana ablamın gerçekleri öğrendikten sonra bizi istemediğini söyledi. "
 Baran bir an şaşırsada belli etmedi çünkü kızının böyle bir şeyi öğrenmesi normal değildi. Şuan onları istememesi ise hiç ama hiç normal değildi. 
 "Kendi kararı oğlum. Artık bize laf düşmez. "
 Oğuz'a göre en çok laf onlara düşse de babası bile bunları söyleyip herşeyi kabulleniyorsa ona da kabullenmek düşerdi. 
 Oğuz bakışlarını güzel Alsancak'a çevirerek hayaller kurmaya başladı. İçinden ne çok keşkeler geçirdi ablasına dair. Mesela şuan durumu nasıldı? Kurşun nereden isabet etmişti? Çok kanaması olmuş muydu? 
 Aklını çelen bütün bu sorulara babası sigarasını yakarken cevap verdi. "Oğlum, ablanın durumunu Kara Akıncı'yı arayarak öğreniriz. Kafanı böyle şeylere yorma sen. "
 Oğuz histerik bir şekilde gülerek, "Kafamı böyle şeylere yormayayım mı? " Sinirle dişlerini dudaklarına geçirerek, "Ya ne yapacağım baba? Belki orada ablamın ameliyatına bile girebilirdim. Elimden gelen herşeyi yapardım. "
 Oğuz alanında başarılı bir doktordu. Küçüklükten beri hayali olan mesleğine kavuşmuştu. Eskiden insanların canı yansa onunda canı yanardı bu yüzden kimse üzülmesin kimsenin canı yanmasın diye ileride hep doktor olmanın hayalini kurardı. 
 Hayaline kavuşmuştu. 
 Fakat hiçbir zaman daha adını bile yeni öğrendiği ablasının ameliyatına girmek isteyeceği aklına bile gelmezdi. Biri söylese gülüp geçerdi. 
 Onu düşüncelerinden sıyıran bu sefer arkalarından gelen ses oldu. "Baba oğul oturdunuz da maziye mi daldınız? Hem de başrol olmadan? " diyen Yakup Çınar ve iki oğlu aralarına girdi. 
 Baran'ın çenesi kasılırken eski dostunu görmeyi beklemediğini belli etmedi. Aynı şekilde oğlu da bu tanımadığı yabancılara babası kadar temkinli yaklaştı ve her ne kadar onları tanımasada bunu belli etmedi. Babasına çok benziyordu. 
 "Sizin burada ne işiniz var Yakup Çınar? En son ülkeyi terk ettiğinizi duymuştum. " dedi Baran onlara geçmişin kanlı sayfalarını hatırlatmak istercesine. 
 Halef ve Yusuf'un o sırada tek odakları Baran'ın yanındaki kişiydi. Oğuz'u tanımıyorlardı aynı Oğuz'un da onları tanımadığı gibi. 
 Yakup'un bakışları Baran'ın yüzünden ayrılıp yanındaki genç adama kaydı. Oğuz, adamın kendisini baştan aşağı süzmesine anlam veremese de bakışlarını kaçırmadı.
 "Demek hâlâ aynı yerdesin Baran." dedi Yakup, dudaklarının kenarında beliren alaycı gülümsemeyle. "Bazı insanlar geçmişi ne kadar geride bırakmaya çalışsa da geçmiş peşlerini bırakmıyor."
 Baran, elindeki sigaradan bir nefes çekerek başını hafifçe yana eğdi.
 "Senin geçmiş dediğin şey, başkalarının hayatını mahvetmekten ibaret Yakup. Benimle geçmişi konuşacak son kişi sensin."
 Yakup güldü. Bu gülüşte eski bir dostun sıcaklığından eser yoktu.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 22 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

beliz
@beliz•2 hafta önce

Emeğine sağlık balımm🤍🌺