Kırgınlıklar, mesafeyi doğurur mu?
Ya da mesafe mi kırgınlığı doğurur?
Evet ve evet. Birine kırgınsanız eğer, o kişiyle aranıza bilinçli-bilinçsiz mesafe koyarsınız. Bu mesafeler kimi zaman sadece çatlaktır, kimi zaman uçurumdur. Kırgın olduğunuz kişinin bu mesafeleri farketmiyor oluşu ihtimali de var. Bu da mesafenin doğurduğu kırgınlıktır.
Mesafenin doğurduğu kırgınlığın bir hali daha var: Gereksiz ve fark edilmeyen mesafe yüzünden duyulan kırgınlık. Bu kırgınlık aslında mesafeleri büyütür. Mesafe artınca kırgınlık artar, kırgınlık artınca mesafe, mesafe artınca kırgınlık… Böyle sürer gider. Örnek verelim buna.
3 kişilik bir arkadaş grubunda A, B ve C kişileri var. B ve C kişisi birbirleriyle o kadar yakınlar ki A kişisiyle aralarına mesafe koyduklarının farkında değillerdir. Ama A kişisi bunun maalesef farkında. Bu mesafe yüzünden kendini kemirir, suçu kendinde de arar hatta. Fakat suçluyu kendisi olarak kabul görse dahi içinde bir yerlerde kırgınlık hep vardır. Bu kırgınlık onu B ve C kişisinden artık çok daha uzaklaştırır. Bu uzaklaşmanın sonucu da yalnızlıktır.
Bu gibi durumlarda empati çok önemlidir işte. Çünkü B ve C kişisi, iyi gözlemciler olmasalar dahi A kişisinin kendilerinden uzaklaştığını bir şekilde anlarlar. Ona sorduklarında muhtemelen yanıt alamazlar tabii, kırgınlık sessizleştirir. Empati kursalar, kendilerini ve onu düşünseler belki anlayacaklar. Ama bu, A kişisinin artık hayatı boyunca güven sorunları yaşanmasına engel değil.
Eh, benden bu kadar yine.
Sizin kırgınlığınız kime? Mesafeleriniz kime uçurum?
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Bu yorum silinmiştir
Yorum
Yorum bulunamadı.