Kalp Çalan
Bölüm 1•
1.BÖLÜM MAĞAZA KABİNİ
Tema:
1.BÖLÜM
MAĞAZA KABİNİ
Kantinde bir yandan biyoloji hocasının verdiği proje ödevini ne zaman yapacağımızı düşünüyor bir yandan da Ezgi`nin gelmesini bekliyordum ve tam o sırada Ezgi`de gelmişti.”Nasılsın Ezgi?”diye sordum. Ezgi,”İyiyim Elay sen nasılsın?” dedi.”İyiyim bende,hatırlıyorsan eğer Biyoloji Hocasının verdiği proje ödevi vardı, onu ne zaman yapacağız,artık yapsak iyi olur çünkü 3 hafta sonra teslim etmemiz gerekiyor hocaya biliyorsun,”dedim.Biyoloji hocası Sude Hoca herkese sıra arkadaşı ile yapması gereken bir proje ödevi vermişti ve biz Ezgi ile beraber vücudumuzdaki organları çizecektik.
“İstersen bugün bize gel ödevi birlikte yapalım."
“Bugün gelemem maalesef ama başka bir gün müsait olursanız gelebilirim.”
“Tamam o zaman haftaya Cuma senin için uygunsa gel.”
“Tamam,benim için uygun,”dedi.Bir anda saat dikkatimi çekti.Ders zilinin çalmasına az kalmıştı,Ezgi’ye”Zilin çalmasına az kalmış yukarı çıkalım mı,”diye sordum.Ezgi, başıyla onayladı beni.Merdivenlerden yukarıya yani 12.sınıfların bulunduğu 4.kata çıkarken Ezgi,”Yarın okulda olacak Yeni Yıla Giriş Partisine geliyorsun değil mi,”diye sordu.
Fakat Yeni Yıla girmemize daha 3 hafta vardı ve ben şimdiye kadar okulda olan partilerin hiçbirine gitmemiştim tabiki buna da gitmeyecektim,çünkü evde oturup kitap okumak yerine neden bir partiye gidip eğleniyim ki.Aslında düşününce partiye gitmek daha iyi bir fikir gibi geldi.
Ama hayır evde kitap okuyacaktım.Ezgi'ye,”Yok hayır ben gelmeyeceğim,”dedim.Ezgi,”Ne var bir kere gelsen zaten hiçbir partiye gelmedin hem-” ”Tamam.” Ezgi'nin lafını bölüp tamam dedim çünkü artık değişikliklere ihtiyacım vardı.
Ezgi,”Ne,ciddi misin,”dedi.”Dediğimi duydun Ezgi uzatma,” ”Ya bir anda şok oldum sen normalde böy-“ ”Tamam artık, gelicem dedim abartma,”diye Ezgi’yi tersledim.Ezgi,”Tamam sustum,”diyerek ağzına fermuar çeker gibi yaptı.Sınıfa girdiğimizde hemen sırama doğru ilerledim ardından hemen sırama oturup matematik dersi ile alakalı eşyalarımı çıkardım.
Son ders çok hızlı ilerlemiş ve bitmişti,veya ben derste uyuduğum için bana öyle gelmişti.Hemen Ezgi ile beraber eşyalarımızı toparlayıp okul binasından dışarı çıktık.Ezgi,”Elay eğer istersen bugünkü işlerimi iptal edip seninle beraber AVM'ye gidip yarınki parti için birkaç eşya bakabiliriz,”dedi.Aslındabugün işim yoktu o yüzden Ezgiye doğru döndüm ve durdum.
”Olur,saat kaçta buluşalım?”diye sordum.Normalde bugünkü planım eve gidip kitap okumak ve ders çalışmaktı ama dediğim gibi değişikliklere ihtiyacım vardı.
Zaten hep kitap okuyup ders çalışıyorum biraz ara versem ne kaybederim.Ama sadece bir tık daha az çalışıp kitap okuyacağım yani kompile bırakacağımı sanmayın.
Ezgi saat kaçta buluşacağımızı söyledikten sonra hemen eve gittim biraz dinlendikten sonra saate baktım saat 16.45 geçiyordu ve biz 17.15 geçe Star AVM'de buluşacaktık.
Hemen odama çıktım,üstüme gri bir swetshort geçirdim altıma da siyah eşofman giydim.Hafif renk veren bir nemlendirici sürdüm dudaklarıma ve kirpiklerimi kirpik kıvırıcısı ile güzelce kıvırdım.
Çoraplarımı giyip odadan çıktım ve aşağıya indim.Anneme,”Anne ben çıkıyorum biraz geç gelebilirim haberin olsun,”dedim.Annem,"Kızım ne bu acale,biraz yemek ye öyle çık evden.Ayrıca nereye gidiyorsun?"diyerek konuşmaya başladı.Bende annem konuşurken hızlıca ayakkabımı ayakkabılıktan aldım.Annem'e "Arkadaşım Ezgi ile beraber Star AVM'de buluşacağız.Şuan aç değilim zaten AVM' de yeriz diye düşünüyorum,"diyerek anneme uzunca bir açıklamanın ardından kapıya yöneldim.Kapıyı açıp ayakkabılarımı giydim ve arkama dönüp anneme el sallyıp,”Görüşürüz,”dedim.Annem de "Görüşürüz kızım ama dikkatli ol,çok fazla geç kalma merak ediyorum sonra,"diyerek arkamdan seslendi.
Bahçeden çıkıp AVMye doğru yürümeye başladım.AVM'ye vardım.Telefonumu çantamdan çıkartarak arama kısmına girerek Ezgi'yi aradım.
"Alo Ezgi ben geldim de sen hangi kattasın?"diyerek kısa bir soru yönelttim Ezgi'ye.
Ezgi en üst kattaymış yani yemek katında.Hemen yürüyen merdivenlere bindim ve üst kata çıktım.Ezgiyi gördüm ardından adımlarımı hızlandırarak yanına gittim.
“Yemek mi yiyeceğiz?"
“Yani ben acıktım,sen acıkmadın mı?”
"Acıktım aslında hadi gel yiyelim."
"Tamam ben hamburger yiyeceğim."
“Tamam bende hamburger yiyeceğim o zaman.”
Başımla Ezgiyi onayladım ve birlikte hamburger almaya gittik.Hamburgerlerimizi aldık ve çoktan yedik şimdi ise bir kıyafet mağazasına doğru ilerliyorduk.
Planımız iki kişide elbise seçecek ve deneyecek diğer kişi o kişiye kıyafet yakışmış mı yoksa yakışmamış mı onu söyleyecekti. Hemen kıyafet mağazasına girdik ve Ezgiyle az bir süreliğine de olsa yolumuzu ayırdık.
Elbiselere bakarken lacivert,uzun keten bir elbise bulmuştum bunu mutlaka denemeliydim çok güzel görünüyordu ama bana yakışacağını düşünmüyordum fakat deneyecektim.3 tane daha elbise bulmuştum biri siyah kısa bir elbise diğeri şarap kırmızısı renginde ve diz kapaklarımın üstüne gelen bir elbiseydi. Bir diğeri siyah ve üstünde beyaz papatya bulunan uzun bir elbiseydi.
Hemen Ezginin bulunduğu kabinlerin tam karşısında bulunan kırmızı koltuğa doğru ilerledim.Ezgiye”Hadi bende seçtim elbiselerimi,ilk sen dene istersen,”dedim.Ezgi,”Olur ben hemen kabine gidiyorum o zaman,”dedi.Bende Ezgiyi kafamla onaylayıp koltuğa oturdum.
1 dakika kadar bekledim ve Ezgi çıkmıştı üstünde mor kısa ve boynunu saran askılı bir elbise vardı ve Ezgiye çok yakışmıştı.
Ezgiye,”Ezgi çok yakışmış ama diğerlerini de görmem gerek,ben buna 10 üzerinden 10 veriyorum,”dedim. Ezgi vakit kaybetmemek için hemen geri kabine girdi.
Çıktı ve bu sefer altında siyah bir etek üstünde de beyaz bir crop vardı.”Yakımış ama hiç partilik bir kombin bence,”dedim.Hiç partiye gitmedim ama izlediğim filmlerde gördüğüm kadarıyla konuşuyordum.
Ezgi son kez kabine girdi ve çıktı.Bu sefer üstünde beyaz benekleri olan kısa bir elbise giymişti ve buda oldukça yakışmıştı.
Tek sorun hiç dekolte yoktu bu yüzden buna puanım 10 üzerinden 9 du.Ezgiye,”Ezgi buda sana çok yakışmış ama hiç dekoltesi yok,”dedim.
Ezgi,”Evet ama güzel bir elbiseymiş,o zaman ilk başta giydiğim mor elbiseyi alalım olur mı,”diye sordu.Bende,”Tamam onu alalım,hem o sana çok yakışmış ve üzerine tam oturmuştu,”dedim.
Elbise deneme sırası bana gelmişti.Ezgi koltuğa oturdu.Ben de koltuktan kalktım ve kabine doğru ilerliyordum.Kabinin kapısını açıp içeri girdim üstümü değiştirdim ve tam dışarıya çıkmak için kkapının kulpunu aşağı indiriyordum ki kapı üzerime kilitlendi kapıyı açmayı denedim birkaç defa ama açılmadı.
Hemen Ezgiye seslendim.”Ezgiii,”ama Ezgiden ne bir cevap ne de bir ses geldi.Bende çalışanlara seslendim ve burnuma garip bir duman kokusu geldi,yanık kokusuydu.Çalışanlardan da cevap gelmedi.
Ne yani AVM de yangın mı oluyordu bu şaka falan olmalı.Ve ben burada mahsur mu kalmıştım.Dışımdan,”Hayır,hayır,hayır,böyle bir şey olamaz burada ölemezdim benim daha gerçekleştiremediğim hayallerim var şuan olmaz,”Bir umutla Ezgiye tekrar seslendim.
”Ezgiiiii,burada mısın cevap ver lütfennn,”dedim ama yine bir cevap gelmedi.Ama Ezgi beni bırakıp gitmezdi.
Ne yani beni yangının ortasında bırakıp gitmiş miydi diye düşünürken dumanlar iyice artmıştı ve ben artık nefes almakta güçlük çekiyordum.
İyice halsizleşmeye başlamıştım.Biraz daha bağırdım çıkmakta güçlük çeken sesimle,”Kimse yok muuu,yardım edinnn,”diye bağırırken bir yandan da kapıya vuruyordum.
Ama kimse yardım çığlıklarımı duymamıştı.Artık iyice dumanlar kabini sarmıştı,bende neredeyse bayılacaktım.
Yere halsizlikten oturmuştum ve artık bağıracak kadar halim kalmamıştı.Sürekli öksürüyordum,dumanlar boğazımı fazlasıyla yakmaya başlamıştı zaten.
Terler alnımdan akıp aşağı süzülüyordu.Gözlerim yavaş yavaş kapanıyordu ve ne kadar direnip gözlerimi açık tutmaya çalışsam da olmuyordu.Artık kendimi karanlığa bırakmıştım ve belkide ölmüştüm,kim bilir.
Gözlerimi yavaş yavaş açmaya başladım.Başta boş boş tavana bakarken bir anda benim nasıl bir odada olabilmemin şokuyla sarsıldım ve yataktan doğruldum.
Ezgi’nin beni bulup kendi evine getirdiğini düşünsemde hayal kırıklığına uğramıştım çünkü bu odanın Ezgi’lerin evi olmadığına fazlasıyla emindim.
Bulunduğum odanın içinde giysi dolabı olduğunu düşündüğüm bir dolap,çalışma masası,benim üstünde bulunduğum çift kişilik bir yatak vardı.Bir de duvarlarında tarihi çerçeveler vardı.
Yataktan kalktım ve tam odanın kapısına yönelmiştim ki kapı açıldı ve içeri güler yüzlü, tatlı görünen, tahminimce 17 yaşlarında olan genç bir kız elinde yemek tepsisiyle içeri girmişti.
Bana,”Günaydın,acıkmışsınızdır diye size yemek getirdim,”dedi güler yüzüyle.
”Teşekkür ederim ama benim beni bu eve getiren adamdan teşekkür edip gitmem gerek,”
“Siz beni buraya getiren kişinin kim olduğunu biliyor musunuz?”
“Sizi buraya getiren kişi Boran Bey ve bu evin de sahibi,”dedi ama bunları söylerken mutsuz görünüyordu nedenini anlamamıştım.
“Tamam teşekkür ederim,Boran şuan nerede.”
“Şuan çalışma odasında,ama çalışma odasına girilmesine kızıyor bilginiz olsun.”
“Tamam her şey için çok teşekkür ederim fakat sizden son bir şey daha isticem,Boranın çalışma odası nerede bana gösterebilir misiniz”diye sordum kız beni başıyla onayladı ve birlikte odadan çıktık.
Ev oldukça büyüktü ama konumuz tabiki bu değil,konumuz Boran denen o adamın beni nasıl bulduğuydu.
Kız önümden ilerliyordu ben de onun arkasından merdivenlerden aşağı iniyordum.Kız bir kapının önünde durmuştu.”Çalışma odası burası izninizle ben gidiyim,”dedi.
Ben de kıza “Teşekkür ederim gidebilirsin.”dedim ve kız yanımdan ayrıldı.Kapıda yazan yazıda büyük harflerle ÇALIŞMA ODASI yazıyordu.Aslında kendimde bulurmuşum.Her neyse kapıyı tıklatıp kapıyı açtım neyle karşılaşacağımı bilmeyerek.
Odanın içine girdiğimde karşımda çalışma masasındaki sandalyeye oturmuş bir işle uğraşan Boran’ı gördüm.Kapının tıklatıldığını ve kapının açıldığını duyan Boran Bey arkasına döndü.
Bende o sırada Boran’ı inceledim.Koyu kumral saçları,ela gözleri vardı bir de tahminimce benden 10 santimetre falan uzundu.O sırada Boran;
“Uyanmışsın,yemeğini yedin mi?”
“Hayır yemedim,size teşşekkür edip bir de soru sorup cevabını da aldıktan sonra gideceğim.”
“Neymiş o sorun.”
“Beni yangının ortasından nasıl kurtardınız.”
“Yangın olduğunda herkes koşarak dışarı çıkıyordu bende çıkarken senin bağırma seslerini duydum ve sesi takip ettim.Ses kabinden geliyordu bu yüzden kabine doğru ilerlerledim.
İlerlerken yerde bir anahtar buldum kilitli kalmışsındır ve o anahtar da kapıyı açar diye düşündüm ve yanıma aldım.
Sonra bir koltuğun üstünde çanta buldum senin olma ihtimalini düşünerek onu da aldım.Kabinin önüne geldiğimde sesler susmuştu bende hemen kapıyı açtım.
İçeride baygın bir şekilde yerde yatıyordun.Sonra seni kucağıma aldım ve hemen çıktım AVM den,”diye anlattı herşeyi.
“Anladım peki o çantaya bakabilir miyim belki benimdir.”
“Yatağın üstünde duruyor al bak,”dedi.Gözlerimi Bora’nın üstünden çekip yatağa doğru çevirdiğimde benim çantam olduğunu anlamam çok uzun sürmedi.Açıkçası mutlu olmuştum,çünkü içinde telefonum,cüzdanım gibi önemli şeylerim vardı ve Boran o çantayı görüpte almasaydı belkide çantam çalınmş olacaktı.
Bu yüzden Borana bir kez daha teşekkür etmeliydim. Yatağa doğru ilerleyip çantamı elime aldım ve içine baktım.Boran’ı tanımıyordum bu yüzden içindeki herşeyden emin olmalıydı.Herşeyim tamdı.
“Çanta benim ve size çok teşekkür ederim,” diyerek ona teşekkür amaçlı gülümsedim.”Benim şimdi gitmem gerek,”diyerek kapıya doğru ilerledi.Kapının kulpunu tutup aşağı indirdim fakat kapı açılmadı sıkışmıştır diyerek kendimi yanıltmaya çalıştım fakat hayır odanın kapısını biri kilitlemişti.
Boran,”Biraz konuşabilir miyiz?”diyerek arkama dönmemi sağladı.Arkama döndüm ve Boran’a “Ne konu hakkında?”diye sorarak sorusuna soru ile karşılık verdim. yavaş bir şekilde oturduğu yerden kalktı ve karşımda durdu.
”Bundan sonra benimle beraber kalacaksın ve ben de seni eğiteceğim,”dedi.”Anlamadım,”dedim.Ben daha lise sona giderken bana yanında kalmamı ve beni eğiteceğini söylüyordu.Ne konu hakkında eğitecekti.Evet tek merak ettiğim şey buydu.”Dediğimi duydun,”
“Sizin yanınızda asla kalmam bunu o aklınıza soksanız iyi edersiniz,”diyerek çıkıştım.Ama Boranın yüzünde mimik oynamamıştı,bunu bekliyor olmalıydı.Boran cevap vermeden arkamı döndüm ve kapıya yöneldim.Kapının kulpunu tutum aşağı indirdim fakat açılmadı.Bozuktur diyerek kendimi kandırdım ve bir daha açmayı denedim.Fakat yine açılmadı.Arkamdan Boran,”İstersen biraz konuşalım,”dedi.Başka çarem olmadığı için arkamı döndüm ve “Ne konuşacağız,”diye sordum sabırla.”Benimle kalmak zorundasın bu bir istek değil emirdir,”dedi ve birkaç adımda yanıma geldi.
Aramızda bir adımlık mesafe kalmıştı ve bu içimi rahatlattı.Çünkü hayatımda ilk kez gördüğüm bu adamla yakında durmak istemiyordum.Ayrıca bana emir vermesi sinirimi bozmuştu.
Cümlesine devam etti.”Ve benimle kalmak zorunda olduğunu gerektiren bir şey söyliyeceğim,”diyerek ona bakmam için kafasını eğdi.
Dudaklarını aralayarak,”Arkadaşının adı Ezgiydi değil mi,”diye sorduğunda neden sorduğunu anlamadım.Cümlesine devam etsin diye hızlıca başımı salladım.Tekrardan dudaklarını araladı ve cümlesine devam etti.
”Ezgi şuanda benim elimde ve eğer benimle kalmazsan arkadaşın ölür.Şimdi benimle kalacak mısın yoksa arkadaşının öldüğü anı sana canlı canlı izleteyim mi,”diye sordu.
Ezgi ölürse bu benim yüzümden olacaktı ve ben asla böyle bir şeye izin vermeyeceğim.Fakat hiç tanımadığım bir adamla aynı evde kalacak hatta ve hatta beni eğitmesine izin verecektim.
Bu benim için mümkün olmasada arkadaşımın ölmesine izin veremezdim.Bu yüzden kabul etmeliyim,buna mecburum.
”N-Nasıl yani,beni arkadaşımı öldürmekle tehdit mi ediyorsun.”
“Aynen öyle seni tehdit ediyorum.”
“Arkadaşım nerede!”
“Bunun cevabını söylemeyeceğimi biliyor olmanı ümit ediyorum.”
Allahtan tam olarak sabır dileniyordum.Yaptığı şey normalmiş gibi davranması o kadar sinirimi bozduki küfür etmemek için kendimi zor tutuyordum.
”Seninle kalacağım ama sanma ki kendi isteğimle.Zorunda olduğum için yani,arkadaşım ölmesin diye kalacağım.”diyerek kendi isteğimle kalmayacağımı belirttim.
”Seni eğiteceğime gelirsek eğer eğitimlere bir gün sonra başlayacağız.Bir gün dinlenmen için sana zaman veriyorum.”
“Ne eğitimi göreceğim.”
“Dövüş ve daha niceleri,ileride işine yarayacak.”
“Neden işime yarasın ki.”
“Çok soru soruyorsun.”
Bana her şeyi açık açık söylememesi moralimi bozsa da sesimi çıkartmadım.”Peki ben hangi odada kalacağım,”diyerek Borana bir soru yönelttim.
”Takip et beni,”diyerek emir verdi.Bana emir vermesine aldırış etmeden Boranı takip ettim.Birlikte odadan çıktık,Boran merdivenlere doğru ilerlerken bende hem onunla arkasından merdivenlere yöneldim hem de evi incelemeye başladım.
Odadan çıkınca sol tarafımda bir salon duruyordu mobilyalar birbirine uyumlu kahvelerle dizayn edilmişti.
Sağ tarafımda ise merdivenlerin sağına doğru uzanan bir koridor vardı.Orada da üç tane oda vardı.Mutfak is tam Boranın odasını karşısındaydı.Merdivenlerden yukarı doğru çıktığımızda benim uyandığım odanın yanından geçerek o odanın bir yanında bulunan odanın kapısının önünde durduk.
Boran kapıyı açarak içeri girmem için işaret etti.İçeri girdiğimde sağ tarafta giysi dolabı,kapının karşı tarafında çalışma masası ve sol tarafta çift kişilik büyük bir yatak vardı.
Oda oldukça güzel fakat bu umurumda değil.Çünkü Boran denen bu adamla aynı evde kalmayı,aynı havayı solumayı ve Boranın yüzünü görmemdeki tek sebep arkadaşımın onların elinde rehin olması.
”Tamam,gidebilirsin,” derken özellikle sert görünmeye gayret ettim çünkü beni burada tehdit altında tutuyordu.Ayrıca odayı gösterdiği için teşekkür edecek değildim.
Hiçbir şey söylemeden arkasını dönüp gitti.Boran gider gitmez kendimi dinlenmek için yatağa attım.Uyumak gibi bir düşüncem yoktu bu yüzden elime telefonumu aldım.Mesajlaşma uygulamasına girdim ve ardından anneme mesaj yazmaya koyuldum.
Mesajda,anne ben bugün arkadaşım Ezgi de kalıcam haberin olsun,yazdım ve annem anında görüp cevap yazdı.Tamam kızım dikkat et yazıyordu mesajında.Annemin mesajını okuduktan sonra tamam dikkat ederim diyerek telefonu kapattım.Karnımın guruldayıp ses çıkarmasıyla acıkdığımı fark ettim.
Odadan çıkıp merdivenlerden aşağı doğru inmeye başladım.Normalde utanmam gerekirdi fakat beni zorla burada tuttuğu için ve bende Borana gıcık olduğum için utanmıyordum.
Hızlıca mutfağa doğru ilerledim.Mutfak çok büyük değildi.Sabah bana yemek getiren kızda buradaydı,benim geldiğimi görüp arkasına döndü ve bende kıza küçük ama içten bir tebessüm ettim,kız da aynı şekilde bana gülümsedi.Kıza “Merhaba ben bir tane su bardağı alabilir miyim,”diyerek bardakların yerini sordum.
”Tabii ki Elay hanım,”
“Teşekkür ederim ama bana Elay hanım deme olur mu Elay desen yeterli olur.”
“Siz nasıl isterseniz öyle olsun Elay Hanım,şey ya-yani Elay,” dediğinde güldüm.Çünkü çok tatlı görünüyordu. Aslında bu kızla biraz sohbet edebilirdim.Kız bardağı uzattı ve “Buyur Elay,” Bana Elay Hanım yerine Elay demesi beni mutlu etmişti.
Kızdan bardağı aldım çeşmeden su ile doldurdum,ardından bardağı dudaklarıma doğru götürdüm ve içitim.Hızlıca bardağı yıkadım ve geri yerine koydum.Kızın yanında durdum ve;
“Senin adın ne?”
“İdil,”
“Memnun oldum İdil,bende Elay,”diyerek elimi sıkması için uzattım.Oda elimi tuttu ve sıktı.”Bende memnun oldum Elay,”dedi.”Benim biraz karnım acıktı da atıştıracak bir şeyler varsa verebilir misin?”
İdil,”Var tabii ki ama yemekler olmak üzere birazdan yiyeceksiniz yine de siz bilirsiniz,”dedi.Ve ben bunu duyduğuma sevinmiştim,çünkü oldukça acıkmıştım.”Ha,tamam o zaman ben yemeği bekliyim,”diye cevap verirken diğer yandan da gülümsemeyi de ihmal etmedim.”Görüşürüz,”diyerek el salladım ve mutfak kapısına doğru yürüyerek çıktım mutfaktan.
Arkamdan İdil “Görüşürüz,”derken yüzümde yeniden ama daha içten bir gülümseme belirdi.Çünkü İdil hem çok tatlı hem de fazla cana yakın gelmişti gözüme.Fakat İdil küçük görünüyordu,bu yaşta burada Boran’ın evinde neden çalışıyordu.Yoksa İdil’i de mi benim gibi tehdit ediyordu.Her şeyi tehditle insanlara yaptıramazdı.
Merdivenlerden yukarı tam çıkacakken Boran merdivenin sol tarafında kalan koridordan yanıma geldi ve durdu.”Yemek yiyeceğiz mutfağa gel,”diyerek bana yine ve yine emir verdi.İnsanlara emir vererek hayatına devam edebileceğini sanıyorsa fazlasıyla yanılıyordu.
“Odama gidiyorum birazdan gelirim.”
“Şimdi yiyeceğiz o yüzden şimdi benimle mutfağa geleceksin!”
“Üstümü değiştireceğim bu yüzden odama gideceğim!”diyerek inadına karşılık inatla cevap verdim.Boran’la inatlaşmam hoşuna gitmemişti,bu umrumda değildi.
Ben bana kim nasıl davranırsa öyle davranırım.Fakat bu Boran için geçerli değildi,yani en azından bana göre onun için geçerli değildi.
“Yemekten sonra da değiştirebilirsin,şimdi dediğimi yap ve beni bir daha ikiletme,”diyerek inatlaşmayı sürdürdü.Tam ağızımı açmış Boran’a cevap verecektim ki merdivenlerden aşağı doğru 2 tane adamın aşağı doğru inmesiyle kelimeler boğazımda esir kaldı.
Çünkü siyah saçlı,uzun boylu adını bilmediğim adam benden önce davranarak konuşmaya başladı.”Anlaşılan yemeği geç yiğeceğiz,”diyerek alay edercesine güldü.
Adamı ciddiye almadan boğazımda esir kalan kelimeleri dışa aktarmak için tekrardan ağızımı açtığımda Boran “Üstünü değiştir ve hemen masaya gel,gecikme,”Bana emir vermesinden gerçekten fazlasıyla sinir oluyordum.Bu yüzden ona inat üstümü değiştirmek istemedim.
Ama üstümü değiştirmem gerektiği için daha fazla uzatmadan merdivelerden aşağı inen iki adamın yanından geçip yukarıya odama çıktım.
İlk bolümümüzü beğendiysenizzzz yorum yapıp,oy kullanmayı ve beni takip etmeyi unutmayınnn😍😘
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Harikaaaa ötesi birseyyyy gagaggagagag
harıka olmus
Kalemine sağlık çok güzel olmuş bölüm 🌷
Yorum
Yorum bulunamadı.