Çevrimiçi Bela

"Eğer bir dedektif olsaydım, muhtemelen davanın ilk gününde kendi ayağıma basıp düşer ve suçluya yakalanırdım."

Okul çıkış zili kulakları tırmalayan bir gürültüyle çaldığında, sıramda öylece oturmuş, kafamın içindeki yapboz parçalarını birleştirmeye çalışıyordum. Matematik sınavının üzerinden tam dört ders geçmişti ama benim aklım hâlâ sabah çınar ağacının altında, telefonumun ekranına düşen o son mesajda kalmıştı. “Tam olarak karşında duran şeyleri görmek, bazen en zorudur Bilinmeyen. Kafanı çok uzaklara yorma.”

Bu cümle zihnimin koridorlarında adeta bir eko gibi dönüp duruyordu. Sıramın üzerine yaydığım defterleri, kalemleri tek tek çantama tıkıştırırken sınıfın boşalmasını izledim. Berk, arkadaş grubuyla birlikte hafta sonu yapacakları maçı tartışarak kapıdan çıkmıştı. Eskiden olsa gözüm o kapıdan çıkana kadar onun arkasından bakar, attığı her kahkahayı hafızama kazımaya çalışırdım. Bugün ise Berk’in varlığı, odadaki herhangi bir eşyadan farksızdı benim için. Kalbim, o parlak ama içi boş dünyadan tamamen taşınmıştı. Şimdi o kalbin içinde, sadece kim olduğunu bilmediğim bir yabancının dik el yazısı ve zekice seçilmiş kelimeleri vardı.

Çantamın fermuarını çekip omuzuma taktım ve sınıftan çıktım. Okul koridoru tam bir mahşer yeriydi. Herkes bir an önce bu binadan kaçmak ister gibi merdivenlere hücum ediyordu. Kalabalığın arasından sıyrılıp bahçeye çıktığımda, temiz sonbahar havasını ciğerlerime çektim. Eve yürürken kulaklığımı takıp sabah listeme eklediğim o şarkılardan birini açtım. Adımlarım müziğin ritmine ayak uydururken, içimdeki dedektif ruhu çoktan uyanmıştı. Bir şüpheliler listesi yapmalıydım. Evet, kesinlikle yapmalıydım.

Eve varır varmaz kendimi odama attım. Üniformamı bile değiştirmeden çalışma masamın başına geçtim, bomboş bir çizgisiz kağıt çıkardım ve en üstüne büyük harflerle "ŞÜPHELİLER LİSTESİ" yazdım.

Altına ilk ismi ekledim:

1. Şüpheli: Caner (12-C / Satranç Kulübü Başkanı): Matematiği inanılmaz iyi. Sürekli analitik düşünüyor. Ama... Mesajdaki o flörtöz ve tatlı ton Caner’de hiç yok. Çocuk kız gördüğünde veziri düşmüş satranç oyuncusu gibi donup kalıyor.