İki Deli Bir Dünya
Ameliyathane Kapısı ve Çifte Baygınlık
Hastane koridorundaki o beyaz fayanslar kadar soğuk ve stresli bir ortam ömrümde görmemiştim. Babamı güç bela, titreyen elleriyle direksiyona oturtup hastaneye yetiştirdiğimizde annemi anında sancılarla doğuma almışlardı.
Evet annem şuan ameliyattaydı
Şimdi ise İdil’le birlikte ameliyathane kapısının önündeki plastik sandalyelerde oturmuş, bacaklarımızı panikle sallayıp duruyorduk. Koridorun ucu bucağı bitmiyordu, her kapı açıldığında yerimizden fırlıyorduk.
"Mina, ben dayanamıyorum artık," dedi İdil, ellerini yüzüne kapatarak. "Annem içeride tütsüsüz, çakrasız kaldı. Ya çocuklar doğarken ebe hanıma 'auralarımız uyuşmadı' diye itiraz ederse?"
"İdil, dualar et de annem doktora adaçayı yakmaya kalkmasın," dedim, gözümü bir an olsun ameliyathane kapısının üzerindeki kırmızı ışıktan ayırmayarak. "Asıl babam nerede? Ben en son onu annemin peşinden içeri dalarken görmüştüm."
"Israr etti ya 'Karımın yanında olacağım, ben güçlü bir babayım' diye," dedi İdil derin bir nefes alarak. "Umarım içeride Mustafa Yılmaz karizması çizilmemiştir."
Tam o sırada ameliyathanenin o koca, gri çift kanatlı kapısı büyük bir gürültüyle açıldı!
İdil’le aynı anda mermi gibi yerimizden fırladık. İçeriden ilk olarak iki hemşire çıktı. Arkalarından da tekerlekli bir sedye görünce yüreğim ağzıma geldi.
"Geldiler! Bebekler geldi!" diye bağırdı İdil panikle sedyeye doğru koşarak.
Sedyenin başına vardığımızda ikimiz de donakaldık. Sedyede yatan kişi bebekler veya annem değildi. Üzerinde ameliyat önlüğü, kafasında yeşil bonesi yamulmuş bir şekilde, gözleri tavana kaymış olarak yatan kişi bizzat... babamdı!
Lan babam mı doğurdu
"Baba?!" diye bağırdım, gözlerimi inanamayarak açarak. "Ne oldu babama?! Hemşire hanım, babam mı doğurdu, ne oldu bu adama?!"
İdil babamın yüzüne doğru eğilip yanaklarını hafifçe patpatladı. "Baba! Uyan baba! Ne oldu sana içeride?!"
Babam bize gölerini büyüterek bakıyordu. Donmuştu la
Sedyeyi süren doktor, maskesini çenesine indirip bıkkın ama gülmemek için kendini zor tutan bir ifadeyle bize baktı. "Kızlar sakin olun, babanızın sağlık durumu gayet iyi."
"İyi de niye sedyede yatıyor o zaman?" dedi İdil şaşkınlıkla. "Kaza mı geçirdi?"
He kaza geçirdi gerizekalı İdil
Doktor hafifçe öksürdü. "Babanız 'Ben çok güçlüyüm, karımın elini asla bırakmam' diyerek büyük bir cesaretle içeri girdi. İlk bebek doğup hemşire hanım 'Tebrikler bir erkek bebeğiniz oldu!' deyince babanız sevinçten gözyaşlarına boğuldu. Fakat hemen ardından diğer doktor 'Durun bitmedi, arkadan bir erkek bebek daha geliyor, ikizmiş!' deyince..."
Ne
İkiz mi
Siktir lan
"Eee?" dedik İdil’le aynı anda, nefesimizi tutarak.
"E'si, babanız ikiz kelimesini duyduğu an 'Yine mi ikiz?!' diye küçük bir çığlık atıp ameliyat masasının dibine, nida atarak kapaklandı."
"Nasıl yani?" dedim, kıkırdamamak için dudaklarımı birbirine bastırarak. "İkiz lafını duyunca mı bayıldı?"
"Hem de ne bayılmak," dedi doktor tebessüm ederek. "Anneniz ikinci bebeği doğururken bir yandan da 'Mustafa kalk, yine ikiz büyütüyoruz işte, auramız böyle!' diye bağırıyordu. Annenizi mi doğurtalım, babanızı mı ayıltalım şaşırdık. En son babanızı sedyeye çekip dışarı çıkarmak zorunda kaldık."
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 25 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Varız 
aayyaya ne zaman yeni bölüm gelirr
Yorum
Yorum bulunamadı.