İki Deli Bir Dünya
Gece Yarısı Mesajı ve Mavi Şok
İdilin anlatımı ile...
Hastanedeki çifte ikiz maratonu, evdeki "Lohusa Mustafa" krizleri ve annemin bitmek bilmeyen adaçayı seansları derken saat gecenin ikisini çoktan geçmişti. Bütün ev nihayet sessizliğe gömülmüştü. Atlas ve Alparslan bebekler mışıl mışıl uyuyor, babam ise salondaki berjerde kolonya şişesine sarılmış halde horluyordu.
Yatağımda sırtüstü uzanmış, tavana bakarak günün yorgunluğunu atmaya çalışıyordum. Tam gözlerim kapanmak üzereydi ki komodinin üzerindeki telefonumun ekranı bir bildirimle aydınlandı.
Mina çoktan uyumuştu. Telefonu elime alıp ekrana baktığımda kalbimin ritmi bir anda fırladı.
Gönderen: Uykucu (Berk)
“Gecenin bu saatinde yazdığım için kızma ama durduramıyorum kendimi. Kime ne anlatırsam anlatayım, kafamın içinde sürekli senin sesin yankılanıyor Mavi.”
Ekrandaki yazıyı üç kere okudum. Yanlış mı görüyorum diye gözlerimi ovuşturdum ama hayır, bizzat Berk yazmıştı. Parmaklarım klavyenin üzerinde titrerken hızlıca yanıt yazdım.
İdil: Berk? İyi misin sen? Bu saatte ne oldu, bir şey mi var?
Yanıt saniyesinde geldi. Ekranın başında beklediği o kadar belliydi ki...
Berk: İyiyim... Ya da bilmiyorum, ilk defa bu kadar netim belki de. Otobüsteki o hali düşünüp duruyorum sabahtan beri. Hani bana uykucu deyip duruyorsun ya... İnan bana, seni gördüğümden beri uyumak bile istemiyorum Mavi.
Nefesim boğazımda tıkandı. Yatakta doğrulup oturdum. Göğsümün ortasında koca bir davul çalınıyordu sanki. İki saniye sonra telefon tekrar titredi.
Berk: Bunu artık içimde tutamayacağım. Ben seni seviyorum İdil. O sert çıkışlarını, her şeye sinirlenip kaşlarını çatmanı, sonra hiçbir şey olmamış gibi bana bakmanı seviyorum. Yüzünü, o baktıkça içimi sakinleştiren, derin mavisi gözlerini seviyorum. Bana her 'Uykucu' dediğinde içimde kopan o fırtınayı durduramıyorum artık.
Gözlerimi ekrandan ayıramıyordum. Resmen şoktaydım.
Biz Berk'le her fırsatta birbirimizi yiyen, sürekli laf sokan iki kişi değil miydik? O her zaman umursamaz, sersem, uyku modundaki çocuk... Şimdi bana gecenin yarısı gelmiş, gözlerimin derinine kadar cümlenin hesabını veriyordu.
Elim ayağım birbirine dolandı. Ne diyeceğimi, ne yazacağımı tamamen unutmuştum. Ekran başında donakaldım.
Berk: Şoktasın biliyorum. Cevap vermek zorunda değilsin hemen. Sadece... bilesin istedim. Mavi'm olduğun için teşekkür ederim. İyi geceler.
Telefonu göğsüme bastırıp derin bir nefes aldım. Kalbimin güm güm atışı bütün odada yankılanıyordu sanki. Yan yatakta mışıl mışıl uyuyan Mina'ya baktım. Onu uyandırıp "Mina kalk, dünya ekseninden kaydı!" diye bağırmak istiyordum ama yapamadım.
Gözlerimi tekrar karanlık tavana diktiğimde, yüzümde engel olamadığım koca bir gülümseme vardı. Berk... o sinir bozucu Uykucu, gecemin tam ortasına kocaman bir mavi bomba bırakmıştı.
Sanırım bende...
Bende Berke aşık olmuştum.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 20 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Ay be çok tatliş 🥹🥹😄😄
Ahhh kalbim,kitap karakterleri bile şimdiden mutlu olmaya başladı nolur hemen final yapmaaa
Yorum
Yorum bulunamadı.