İki Deli Bir Dünya

İdilin anlatımı ile...

Hastanedeki çifte ikiz maratonu, evdeki "Lohusa Mustafa" krizleri ve annemin bitmek bilmeyen adaçayı seansları derken saat gecenin ikisini çoktan geçmişti. Bütün ev nihayet sessizliğe gömülmüştü. Atlas ve Alparslan bebekler mışıl mışıl uyuyor, babam ise salondaki berjerde kolonya şişesine sarılmış halde horluyordu.

Yatağımda sırtüstü uzanmış, tavana bakarak günün yorgunluğunu atmaya çalışıyordum. Tam gözlerim kapanmak üzereydi ki komodinin üzerindeki telefonumun ekranı bir bildirimle aydınlandı.

Mina çoktan uyumuştu. Telefonu elime alıp ekrana baktığımda kalbimin ritmi bir anda fırladı.

Gönderen: Uykucu (Berk)

“Gecenin bu saatinde yazdığım için kızma ama durduramıyorum kendimi. Kime ne anlatırsam anlatayım, kafamın içinde sürekli senin sesin yankılanıyor Mavi.”

Ekrandaki yazıyı üç kere okudum. Yanlış mı görüyorum diye gözlerimi ovuşturdum ama hayır, bizzat Berk yazmıştı. Parmaklarım klavyenin üzerinde titrerken hızlıca yanıt yazdım.

İdil: Berk? İyi misin sen? Bu saatte ne oldu, bir şey mi var?