İki Deli Bir Dünya

Kaan’la mesajlaşmanın verdiği o tuhaf tebessümle gözlerimi yeni kapatmışım ki, evin içinde kıyamet alameti gibi bir ses patladı.

Önce Atlas, ardından onun sesini duyan Alparslan... Çifte ikizlerin ilk gece konseri resmi olarak başlamıştı.

Hiç susmuyorlardı arkadaş

Küçücük çocuktan nasıl bu kadar ses çıkar ya , evi inletiyor ikiside

Koridordan anında terlik sürükleme sesleri ve fısıltılı bir kavga yükseldi. Babamla annem çoktan ayaklanmıştı.

"Mustafa! Çocukların çakraları tıkandı diyorum sana, gazlarını sol taraftan çıkarmadın!" diyordu annem fısıltılı bir bağırışla.

"Nurten, gece gece ne gazı, ne çakrası?!" diyordu babam uykulu ve çaresiz bir sesle. "Çocuklar bildiğin acıkmış! İki saattir nöbet tutuyorum, gözlerimin altı morardı!"

İdil’le ben de daha fazla uyuyamayacağımızı anlayıp gözlerimizi açtık. Yataklarımızın içinde doğrulduk. Ama bir dakika... İdil’in yatağı boştu! Çocuğun Berk’ten gelen mesajın şokundan gözüne uyku girmemiş, gecenin bir yarısı sessizce yataktan sıvışmıştı herhalde.