İki Deli Bir Dünya

"girmesek mi"

İdilin koridorun ortasında koluma yapışmasıyla adımlarım yavaşladı.

"saçmalama kızım buraya kadar geldik bizi çiğ çiğ yicek halleri yok ya"

"valla yerler mina ciddiyim yer bizi bunlar"

"relax biraz"

"diye ne bak gerizekalı"

"sus be manyak"

"sensin lan o"

"kes de yürü idil kıçına tekmeyi yiceksin şimdi"

Sınıfa ilk adımı ben attım.sınıfın yarısı bize bakıyordu ulan bok var sanki. her neyse . tam o grubun merkezinde sıraya ayı gibi yayılmış başka türlü açıklayamazdım kafama top atan çocuk bana bakıyordu. alaycı bir şekilde konuştu

"ooo okula bak bugün de kontenjandan ikiz bereketi gelmiş hanginiz orijinal hanginiz çakma arkadaşlar ona göre hitap edelim"dedi.

Sınıftaki birkaç kişi gülmüştü. yanlış belaya çarptın oğlum bizi ezebileceğini sanıyordu.ama yanlış kafaya çarpmıştı.

Sırıttım yanına ilerledim

"ben orijinaliyim idil de öyle ama senin beyninin içindeki esprilerin ucuz olduğu kesin. bence bir dahakine laf atmadan önce yaratıcı olmayı dene" dedim . ay aşşırı havalı oldum he neyse çocuk dik dik bana bakıyordu nasıl bakacaktı başka ya.gözlerini kısıp bana doğru yaklaştı ne yapıyordu lan bu.

Muhtemelen tüm okuldaki kızlar buna ölüyordu. ondan geliyordu bu hava yakışıklı olabilirdi ama beyni yoktu. net yüzüme eğilip konuştu .

"hırçın çıktık desene yeni okula göre fazla cesursun ufaklık" dedi. pardon ufaklık mı

"ufaklık senin a.."

"mina dur tamam salak gel buraya" dedi idil. ağız tadıyla sövdürmüyordu buna ha.

Arka sıraya geçtik. idil mırıldandı "mina vallahi delisin kızım sen çocuk okulun ağası gibi ilk günden düşman kazandın"

"çok ta umrumdaydı. salla"

Kafamı ona çevirdiğimde hala bana bakıyordu. hadi bakalım adını bilmediğim çocuk bulaşmaman gereken ikizlerle karşı karşıyasın artık

...

Tam o esnada kapı açıldı.elinde kalın kitap klasörüyle edebiyat öğretmeni olduğunu düşündüğüm adam tahtaya ismini yazdı bize döndü gülümsedi

"hoşgeldiniz kızlar sizi tanıyalım kimsiniz nerden geldiniz"

Ayağa kalktım konuştum. "ben mina idilin ikiziyim izmirden geldik"

"bende idil"

Dedi. kurban olduğum tatlı kızdı masum geliyordu arada la tabi bazen ağzıma sıçıyordu.selim hoca babacan tavırla gülümsedi

"izmir ha çok güzel peki yolunuz izmirden buraya ne düşürdü"

İdil konuştu "annem ile babam kafe açmak için geldik tüm düzenimiz bozuldu" dediğinde ona döndüm konuştum

"ayrıntı vermek zorunda mısın"

"evet"

"salak"

"mal"

"sensin lan o"

Sınıftakiler gülüşmeye başladı. biz böyle anlaşıyorduk kavga ediyoruz sanmayın yani.hoca araya girdi

"kafenin ismi ne olcak peki belki sınıfça geliriz"

İdile baktım. idilde bana konuştum

"adı varmıydı"

"var mı"

"ben sana sordum"

"bende sana"

"of tamam sus"

"tamam"

Tam konuşacaktım ki o salak çocuk sırıttı konuştu

"hocam bence gitmeyelim mina hanımınkahveleri de kendisi gibiyse sağ çıkamayabiliniz"

Sınıfta yeniden gülüşme koptu. normal gülsenize lan kuyruğuna basmış enikler gibi anırıyorlardı. gözümü kısık ona baktım.

"merak etme senin kahveni özellikle ben yapacağım"dedim

Sınıftan "ooo" nidaları yükseldi. mal la bunlar valla anacum babacum biz ne diye geldik buraya eski okulumda insan vardı burası hayvanat bahçesi gibi.

"tamam tamam" dedi selam hoca gülerek. devam etti "kaan bey ilk dakikadan cevabını aldı galiba " dedi. adamsın lan selim hoca

Yerimize oturduk idil dürttü beni konuştu

"mina yemin ederim bu kaan denen çocuk bizim kafeyi basar"

"gelsin" dedim. defterimi açarak devam ettim "kendi kaşındı hem fena mı ilk müşterimizi şimdiden garantiledik"

Ama o kaan denen çocuğun o hırsı gördüğümde bu işin sadece kahve ile kalmayacağını biliyordum.

Kaan sen benden çok çekecen oğlum bekle sen.

n. bu kurguyu yazmam için destek olan zeyneb, diğer zeynebe 😂 berraya, zehraya teşekkür ederim. 🤍