İki Deli Bir Dünya

Kaan’la çınar ağacının altındaki o unutulmaz itirafımızın üzerinden sadece saatler geçmişti ama Yılmaz ailesinin evinde kaos asla mola vermezdi.

Gece yarısına doğru bizim odada tam bir kızlar gecesi havası hakimleşmişti. İdil ve ben yataklara bağdaş kurmuş oturuyorduk, Beren ise Ozan’ın hediye ettiği jelibon paketini kucağında tutmuş, utangaç utangaç gülümseyerek bizimle sohbet ediyordu. Okul çıkışı Beren’i bize davet etmiştik ve kız ortamımıza maşallah jet hızıyla uyum sağlamıştı.

Tam Beren’e Ozan’ın geçmişteki diğer sakarlıklarını anlatıp kahkahalara boğulduğumuz sırada...

Pencereye öyle bir taş çarptı ki, az kalsın cam çatlıyordu!

Tamam abarttım ama yakında kırılabilirdi

İdil elindeki yastığı havaya fırlattı. "Yine mi ya?! Bu çocukların yatma saati yok mu?!"

Beren gözlerini kocaman açtı, hafif bir panikle bana baktı. "Ne oluyor Mina? Hırsız mı?"

"Yok gülüm, hırsızdan daha tehlikeli üç tane tımarhanelik var aşağıda," dedim gülerek. Üçümüz birden ayaklanıp hızlıca pencereye koştuk. Perdeyi kenara çekip aşağı baktığımızda gözlerime inanamadım.