İki Deli Bir Dünya

Gecenin o buz gibi su operasyonundan sonra Kaan’ın intikam tehditleri kafamda dönse de, ertesi gün evde bambaşka ve çok daha hayati bir gündemimiz vardı: Bizim ikizlerin konuşma mücadelesi.

Atlas ve Alparslan artık bir yaşını devirmek üzereydiler. Evin içinde emeklemekten ziyade küçük birer fırtına gibi tay tay yürümeye, buldukları her nesneyi ağızlarına sokmaya ve kendilerince garip sesler çıkarmaya başlamışlardı.

Annem pazara gitmişti, babam ise alçılı bacağını salondaki sehpanın üzerine uzatmış, elinde kumandayla televizyonda futbol yorumcularını izliyordu.

Arada sövüyordu tabi

İdil’le ikimizi bir heves kapladı.

"Mina," dedi İdil, salondaki halının üzerine bağdaş kurup Atlas’ı kucağına alarak. "Bu çocukların ilk kelimesini bizim öğretmemiz lazım. Düşünsene, 'abla' derlerse annem kıskançlıktan çatlaar!"

İlk kelimeleri abla olacağına inanıyorduk ama bunlardan ses çıkmıyor ki

Değişik şeyler söylüyorlar arkadaş