İki Deli Bir Dünya
Yadigar Şoku
Dün akşam bizim salondaki o meşhur "Mustafa Bey’i ikna etme ve Atlas’ı kucağında gezdirme" seansından sonra Kaan paşalar gibi evine dönmüştü. Ama Bay Egonuz’un unuttuğu çok küçük bir detay vardı: Dün gece pencere altında cop gibi gürleyip mahalleyi ayağa kaldırmasının ve beni uyutmamasının bedeli henüz ödenmemişti. Soğuk su sadece bir fragmandı!
Ertesi gün öğlene doğru annem mutfakta sarma sararken, gözüm tezgahın kenarında duran o efsanevi nesneye kaydı: Yadigar.
Anam nasıl birşeyse çıkarmıştı onu kızlar
Börek yapacaktı
Annemin meşhur, tahtadan yapılma, yılların yaşanmışlığını taşıyan o dev oklavası... Yılmaz ailesinde bu oklavanın adı Yadigar’dı ve kendisi mahalledeki tüm yaramazların korkulu rüyasıydı.
Güvenlik olayını biliyorsunuz zaten kızlar
Annem arkasını dönüp buzdolabından yoğurt alırken, sessizce aldım yadigarı
Sonunda benimsin. Çantama koydum tabii çantanın fermuarı tam kapanmadı, oklavanın sapı dışarıda kaldı ama olsundu!
"Anne ben İdil’lerle ders çalışmaya kütüphaneye geçiyorum!" diye bağırtıyı basıp evden fırladım.
Ne dersi kızlar
Kaanı dövmeye gidiyordum
Hazır mısınız?
İdil’in bana attığı konumla Kaan’ın tek başına yaşadığı siteye varmam sadece yirmi dakika sürdü. Berk ve Ozan’dan çocukların dışarıda olduğunu, Kaan’ın ise evde tek başına takıldığını teyit etmiştim. İntikam soğuk yenen bir yemekti ama Yadigar’la sıcak servis edilecekti!
Kapının zilini çaldım.
Çok geçmeden kapı açıldı. Kaan, üzerinde gri bir eşofman altı, siyah tişörtü ve dağılmış saçlarıyla karşımda belirdi. Beni gördüğü an o meşhur, insanı çıldırtan ukala gülüşü yüzüne yayıldı.
Çok yakışıklısın oğlum ama döveceğim seni
"Ooo, fırtına?" dedi kapının pervazına yaslanarak. "Dün akşam babanın yanında uslu uslu oturmamdan sonra dayanamayıp ayağıma mı geldin?"
"Aynen Kaan, ayağına geldim," dedim gayet sakin bir sesle. İçeri doğru bir adım atıp kapıyı arkamdan ayağımla kapattım.
Kaan kaşlarını hafifçe kaldırdı. Tam bir şeyler söyleyecekti ki, çantamdan dışarı fırlayan tahta sapı fark etti. Bakışları omuzumdan aşağı kaydı, gözleri yavaşça büyüdü.
Ağzına sıçtım şimdi Kaan
Çantamın fermuarını açıp annemin emektar Yadigar’ını tek hamlede kınından çeker gibi çıkardım. Oklavayı sağ elime alıp sol avucuma ritmik bir şekilde vurmaya başladım.
Kaan’ın o her zamanki kendinden emin, havalı duruşu bir anda buharlaştı. Gözleri dev tahta oklava ile benim haince sırıtan yüzüm arasında mekik dokudu.
"Fırtına..." dedi Kaan, bir adım geri çekilerek. "O... o elindeki senin meşhur Yadigar’ı mı lan?!"
"Ta kendisi Bay Egonuz," dedim gaddar bir tebessümle üzerine doğru yürüyerek.
"Sen onu nasıl aldın lan annenin elinden?!" dedi Kaan, şok içinde bağırmakla fısıldamak arasında gidip gelerek. "O kadın o oklavayı böbreği gibi koruyor, evde kimseye elletmiyor!"
"Ben alırım Kaan," dedim gözlerimi kısıp oklavayı havada hafifçe sallayarak. "Yılmaz ailesinin öz kızıyım ben. Annem sarma sararken ruhu bile duymadan kopardım getirdim. Şimdi... Dün gece pencere altında 'Çok seviyorum lan' diye böğürmenin, mahalleyi ayağa kaldırmanın ve beni babamın önünde ecel terleri döktürmenin hesabını verme vakti!"
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 26 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Ay aman tanrım ben onu tavır sanmıştım Oku içti şimdimiştim anam ya Rabbim 
Çok güzel yeni bölüm ne zaman gelir
Çok güzel olmuss
Yorum
Yorum bulunamadı.