İki Deli Bir Dünya

Yazarın Anlatımıyla

Cinsiyetlerin öğrenilmesinin ardından mahalledeki ve KBO Teknoloji’deki mesai tamamen yön değiştirmişti. Artık şirketin bütçe toplantılarında "Çeyrek Büyüme Oranları" değil, "Organik Pamuklu Tulumların Hangi Markadan Alınacağı" tartışılıyordu.

Ve işte o kaçınılmaz gün gelip çatmıştı: Büyük Bebek Alışverişi Çıkarması!

Kentin en büyük, en lüks bebek mağazasının kapıları, Yılmaz ailesinin bu kaotik kafilesine açıldığında mağaza çalışanları başlarına geleceklerden tamamen habersizdi. Bir tarafta Mina ve Kaan’ın ikizleri (biri kız, biri erkek), diğer tarafta İdil ile Berk’in oğlu ve elbette Ozan ile Beren’in küçük prensesi için reyonlar adeta bir savaş alanına dönüştü.

Mina, İdil ve Beren pusam pusam tulumlar, minik patiikler ve organik şapkalar arasında kendilerini kaybetmişken; damatlar tarafı alışveriş arabalarını birer devasa tank gibi reyonların arasında sürüyordu.

Ozan, kız bebek reyonunun ortasında durmuş, elinde tuttuğu mini minnacık, dantelli beyaz bir elbiseye sanki müzedeki bin yıllık bir sanat eserine bakıyormuş gibi gözleri parlayarak bakıyordu.

"Beyler..." dedi Ozan, sesi heyecandan titreyerek. "Şunun tatlılığına bak ya! Bembeyaz, kuğu gibi! Benim kızım bunu giyecek, ben de arkasında takım elbiseyle koruması gibi gezeceğim. Şuna bak ya, el kadar elbise!"

Kaan, elindeki iki farklı renkteki tulum setini arabaya atarken Ozan’a doğru baktı. "Ozan, o elbise altı aylık bebek için. Kızın doğduğunda içinde kaybolur onun."

"Olsun bro!" dedi Ozan elbiseyi göğsüne bastırarak. "Büyüyünce de giyer! Ben bu elbiseyi alıyorum, kızımın ilk sosyetik kombini olacak bu!"

Tam o sırada Berk, kucağında devasa bir 'Doğal Ahşap Beşik' kataloğu ve elinde minik, erkek bebekler için tasarlanmış ekose bir ceketle Ozan’ın yanına yaklaştı. Berk’in yüzünde o saf, botanikçi masumiyeti vardı ama kafasındaki planlar bambaşkaydı.

Berk, Ozan’ın elindeki beyaz elbiseye baktı, sonra kendi elindeki ceketli tuluma baktı. Ağzı kulaklarına vararak Ozan’ın omzuna vurdu.

"Ozan..." dedi Berk, son derece ciddi ve dostane bir ses tonuyla. "Baksana şuna... Benim oğlanın kombiniyle senin kızın elbisesi inanılmaz bir estetik uyum içinde. Renk skalası tamamen eşleşiyor."

Ozan kaşlarını çattı. "Eee? Ne var yani?"

Berk sırıtarak arkasına yaslandı: "E'si şu kanka... Gel seninle hiç riske girmeyelim. Bizim oğlanla senin kızı şimdiden everelim! Beşik kertmesi yapalım! Benim oğlan efendi çocuk olacak, genleri sağlam, doğayı sever, botaniği bilir. Kızın ömür boyu rahat eder. Ne diyorsun?"

Ozan’ın elindeki o tül gibi hafif beyaz elbise bir anda elinden kayıp düşeyazdı. Yüzündeki o neşeli ifade saniyeler içinde silindi. Gözleri kısıldı, çene kasları kasıldı.

Ozan, Berk’in suratına doğru bir adım yaklaştı ve o efsanevi, filtresiz cevabını yapıştırdı:

"Siktir git lan!"

Berk şokla bir adım geri çekildi. "Ozan ne terbiyesizleşiyorsun hemen ya?! Bilimsel bir soy soyutlaması yapıyorum şurada!"