İki Deli Bir Dünya

"mina yemin ederim dua etsin o sıra sabitti" dedim ayakkabılarımı çıkarırken. " yoksa berki uyandıracağım diye sıranın altından bacağına tekme atmaktan ayağım ağrıyor çocuk en son sal beni mavi dedi ya" diye söylendim. Mina beni pek dinliyor gibi değildi.

Ben idil. minanın ikiziyim gayet mantıklı cevap oldu bence uzatmaya gerek yok değil mi.

Mina askıya ceketini asarken kıkırdadı. " valla senin yine iyi uyuyor ya Kaan salağı inadına bana bulaşıyor yetmezmiş gibi sılayla uğraşıyorum ulan" dedi. Haklıydı sıla her dakika minaya kaandan uzak dur diyordu. sorun ise kaandaydı o bizimle uğraşıyordu.

Gülüşerek salona geldiğimizde içerideki havayı solduğumuz an gülüşümüz soldu. normalde evde gürültü eksik olmazken şuan çıt çıkmıyordu. Minaya baktığımda yutkundu.

Yutkunuyorsa ne bok dönüyor burda diyor olmalıydı. konuşmadan bile anlaşabilmemiz harikaydı. Mina fazla küfürcü bir kızdı ama yerinde ederdi . bir zamanlar yadigarımız vardı minayla o zamanlar 11 yaşındaydık tabi. eve biri gelir diye korkup nöbet tutmuştuk gizlice bir gölge görünce mina vurdu o yadigar ile.

Adam sitenin güvenliği çıkmıştı.

Annem o günden itibaren yadigarı alıp vermemişti. her neyse konumuza dönelim

Annem koltuğun köşesine büzülmüş kağıda bakıp ağlıyordu. Babam ise elinde tornavida ile piyango kazanmış gibi gülüyordu.