İki Deli Bir Dünya
Beklenen Gün
Bebeklik günleri geride kalmış, çocuklar beş yaşına basmıştı. Yılmaz ve Özdemir ailelerinin gündemine ise bomba gibi bir olay düşmüştü: Akın ve Toprak’ın Sünnet Düğünü!
Mahallenin büyük düğün salonunda ve bahçesinde tam anlamıyla bir şenlik havası vardı. Mustafa Bey’in emriyle davullar çalıyor, masalar donatılıyor, Yılmazlar sülalesi tam kadro arz-ı endam ediyordu.
Ancak ortalıkta sünnet kıyafetleri, maşallah pelerinleri ve asalarıyla dolaşan iki tane tam anlamıyla yaramazlık abidesi vardı: Akın ve Toprak!
♡₊˚
Sünnet çocuğu olmanın verdiği o dokunulmazlık zırhına güvenen Akın ve Toprak, düğün salonunu birbirine katmakla meşguldü.
Minik Akın, üzerindeki altın işlemeli pelerine bakmadan, düğün pastasının en alt katındaki çikolatalı kaplamayı parmaklayıp duruyordu. Yanındaki Toprak ise asasıyla salondaki dev saksıların toprağını deşiyor, içinden çıkardığı çamurları pelerininin cebine dolduruyordu!
Berk dehşetle fırladı: "Toprak! Oğlum yapma! O pelerin ipek, lekesi çıkmaz!"
İdil başını tuttu: "Berk, sünnet çocuğuna bağırma, stresi yükselmesin çocuğun!"
Diğer tarafta Kaan, Akın’ın arkasından koşuyordu. Kaan, elinde ıslak mendille beş yaşındaki oğlunun peşindeydi!
"Akın!" dedi Kaan, ciddiyetini korumaya çalışarak. "O pasta kesilecek, katları mahvetme oğlum! Gel buraya, üstün başın çikolata oldu!"
Akın arkasını dönüp babasına dil çıkardı, pelerinini savurarak masaların altından kaçmaya başladı! Mina kahkahayı bastı: "Tebrikler Kaan! Oğlun tam bir fırtına çıktı, seni çikolataya buladı!"
₊˚♡ ♡₊˚
Salondaki bu yaramazlık kaosunun aksine, bir köşede adeta bir peri masalı yaşanıyordu.
Bizim beş yaşındaki Kumsal, üzerindeki pembe tütülü elbisesi, başındaki minik tacı ve gözlerindeki sonsuz hayranlıkla babası Ozan’ın dizine oturmuştu. Kumsal, tam anlamıyla babasına aşık bir kız çocuğu olup çıkmıştı!
"Babacığım..." dedi Kumsal, minik elleriyle Ozan’ın sakallarını okşayarak. "Sen dünyadaki en yakışıklı adamsın. Ben büyüyünce sadece seninle evleneceğim!"
Ozan’ın gözleri anında çeşme gibi doldu! Kalbi yerinden çıkacak gibi çarpmaya başladı.
"Kızım..." dedi Ozan, sesi titreyerek. "Jelibonum benim! Söz mü lan?! Bak büyüyünce 'sözümden döndüm' dersen baban kalpten gider! Bütün mahalle şahit, Kumsal sadece babasına aşık!"
Beren yanında durmuş, gözlerini devirerek ikisini izliyordu. "Ozan saçmalama, kız daha beş yaşında! Yarın öbür gün anaokulundan bir çocuk gülümsese unutur seni!"
Ozan bir anda boksör duruşuna geçti: "Hangi çocuk lan?! Kim o velet?! Kumsal, doğruyu söyle, sınıfta sana kim baktı?!"
Kumsal, Ozan’ın boynuna sarılıp yanağını öptü: "Hiç kimse babacığım! Hepsi çok çirkin, en yakışıklı sensin!"
Ozan zafer kazanmış bir edayla Beren’e baktı: "Gördün mü jelibonum? Benim kızım ağzının tadını biliyor!"
♡₊✧ ✧♡✧
Aynı babasına aşık olma durumu Özdemir cephesinde de geçerliydi!
Minik Gece, tıpkı annesi Mina gibi asi ve mağrur duruyordu ama tek bir adama karşı yelkenleri tamamen suya indiriyordu: Gece, siyah minik elbisesi ve elindeki oyuncak bebeğiyle gelip Kaan’ın kucağına kuruldu. Kaan’ın ceketinin yakasını düzeltti, o minik, asi gözleriyle babasının gözlerinin içine baktı.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 24 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Bu bölümde çok garip ama bir yandan da komik ve güzeldi
Yorum
Yorum bulunamadı.