AYNADAKİ İKİZİM

Bileğimi tutan el okadar soğuktu ki çığlık attım kurtulmaya çalıştım ama başaramadım bir anda heryer karardı gözlerimi açtığımda aynanın için dedim burası bizim ev gibiydi ama heryer sesizdi duvarlar eski ve çatlaktı pencereler ise kapkaranlık ti arkamdan bir ses geldi "buraya giren kolay kolay çıkamaz" yavaşça arkamı döndüm bana benzer birkız vardı tek farkı gözleri siyahtı bendeniz yansıman değilim dedi ben yıllardır bu aynaya hapis edilen kişiyim dedi şaşkınlıkla ona baktım öyleyse benim yansimam nerde dedim orada dedi aynanın arkasındaki karanlığı gösterdi onu kurtarırsın sen burada kalırsın dedi o sırada karanlığın içinden ayak sesi duydum Tak tak tak ses giderek yaklaşıyordu kızın yüzündeki korku büyüdü geçkaldık diye fısıldadı karanlığın içinden uzun siyah bir gölge çıktı