Son Raund

Teşkilatın ana karargahındaki o devasa ekran, İstanbul’un yeraltı haritasını ve uluslararası kırmızı bültenle aranan isimleri soğuk bir mavi ışıkla aydınlatıyordu.

Lena, üzerindeki resmi siyah yüzbaşı üniformasıyla masanın başında dikiliyordu. Omuzundaki rütbeler, saçlarının kusursuz topuzu ve belindeki tabancasıyla tam bir görev insanıydı. Hemen yanında, Üsteğmen Biricik Yaman, elindeki tablet üzerinden şebekenin finansal ağını ekrana yansıtıyordu.

Ve masanın tam karşısında... Siyah deri ceketi, dağınık saçları ve yüzündeki taze yara izleriyle Karan Yaman oturuyordu. Bir eliyle acı bir kahve içiyor, diğer eliyle masadaki gizli belgeleri sanki bir gazete bulmacası çözer gibi rahatça inceliyordu.

"Burası bir askeri kararargah Yaman," dedi Lena, gözlerini Karan’a dikerek. "Kahve keyfi yapacağın bir kafe değil. Ciddi ol."

Karan bardağı masaya bıraktı, hafifçe öne eğilip Lena’ya baktı. "Üniforma sana yakışmış Yüzbaşı. Ama avukatlık cübbesiyle gözlerimin içine bakarken çok daha rahattın. Resmiyet seni kasmış."

Biricik araya girerek hafifçe öksürdü, gülmemek için dudaklarını ısırdı. "Konuya dönelim isterseniz... Aras sadece piyondu. Şebekenin asıl beyni, Avrupa’daki illegal dövüş ve silah pazarını yöneten 'Koleksiyoner' lakaplı biri. Adamın gerçek adını veya yüzünü kimse bilmiyor. Sadece yarın gece Boğaz'daki özel bir yatta, yeraltının en büyük isimlerini toplayacağı devasa bir açık artırma düzenleyeceğini biliyoruz."

"Ve o yata sızmak imkansız," dedi Lena ekrandaki güvenlik şemalarını göstererek. "Yat Uluslararası sularda olacak. Güvenlik, yüz tanıma sistemleri ve özel eğitimli paralı askerlerle dolu. Sıradan bir ajan operasyonu orayı patlatır."

Karan alaycı bir tebessümle geriye yaslandı. "Sıradan bir ajan sızamaz tabii... Ama yeraltının en büyük dövüşçüsü ve onun 'tehlikeli' ortakları davetle girer."

Lena kaşlarını çattı. "Ne daveti?"

Karan cebinden çıkardığı, üzeri siyah mühürlü, altın sarısı bir davetiyeyi masanın ortasına fırlattı.

Lena ve Biricik aynı anda davetiyeye baktı. Üzerinde Karan Yaman adı yazıyordu.

"Koleksiyoner, Aras’ı ringde felç ettiğim gece bana bu davetiyeyi gönderdi," dedi Karan, gözlerini doğrudan Lena’ya dikerek. "Yeni sezonda kendi özel kafesinde dövüşmem için beni istiyor. Davetiye iki kişilik. Biri dövüşçü... Diğeri ise onun sponsoru ya da koruması."

Biricik hızla öne atıldı. "Ben geliyorum abi! Sızma operasyonunu ben yürütürüm."

"Hayır," dedi Karan, net bir sesle. Kardeşine bakışında hâlâ o korumacı abinin sıcaklığı vardı. "Sen dışarıda, destek ekibinin başında kalacaksın Üsteğmen. Yatın iletişim ağını felç etmek senin görevin."

Karan ardından bakışlarını yavaşça Lena’yla buluşturdu. Dudaklarında o bildik, cüretkar gülüş belirdi.

"İçeriye Yüzbaşı Lena gelecek. Benimle birlikte, benim kadınım rolünde."

Lena’nın bakışları bir anda sertleşti. "Ne dedin sen?"

"Duyduğunu dedin Yüzbaşı," dedi Karan, ayağa kalkıp masa boyunca ilerleyerek Lena’nın tam önünde durdu. "O yattaki adamların hepsi yeraltının en acımasız kural tanımazları. Yanımda resmi bir ajanı ya da bir korumayı anında fark ederler. Ama benim gibi bir adamın yanında duran, gözü pek, lüks bir kadını sorgulamazlar. Birlikte gireceğiz. Sen içerideki sunuculara cihazı yerleştireceksin, bense Koleksiyoner’le yüzleşeceğim."