Son Raund

Sunucu odasındaki kırmızı alarm lambaları aniden dönmeye, sağır edici sirin sesleri yatın tüm koridorlarında yankılanmaya başladı.

"Sistem çökertildi! Birincil veri tabanı sızdırıldı!"

Yatın hoparlörlerinden yükselen bu mekanik sesle birlikte dışarıdaki ayak sesleri, telsiz cızırtıları ve bağıran korumaların çığlıkları birbirine karıştı. Koleksiyoner tuzağa düşürüldüğünü anlamıştı.

"İşte şimdi kıyamet koptu," dedi Lena, yerdeki baygın korumanın silahını hızla alıp şarjörünü kontrol ederken. Topuklu ayakkabılarını tek bir hamlede ayağından fırlatıp attı; artık resmi bir operasyonun en tehlikeli kaçış aşamasındaydılar.

Karan, Lena’nın bu seri ve sert hareketlerini izlerken gülümsedi. Kendi smokin ceketini tamamen çıkarıp bir kenara fırlattı, gömleğinin kollarını dirseklerine kadar katladı. "Arka güverteye ulaşmamız gerek. Biricik bizi oradan almak için botla yaklaşıyor olmalı."

Kulaklıktan Biricik’in cızırtılı ama son derece soğukkanlı sesi yükseldi: "Abi, Lena Abla! Yatın tüm güvenlik sistemini kilitledim ama Coleksiyoner’in korumaları VIP kata doğru tırmanıyor! Tam 12 silahlı adam üzerinize geliyor. Sancak tarafındaki filika güvertesine koşun, ben hücumbotla yatın kıç tarafındayım!"

"Anlaşıldı Üsteğmen!" dedi Lena.

Karan sunucu odasının kapısını yavaşça araladı. Dar koridorda ellerinde otomatik silahlarla gelen dört koruma belirdi.

"Arkamda kal Yüzbaşı," dedi Karan, gözlerinde o antreponun vahşi dövüşçüsü yeniden belirirken.

"Asıl sen benim arkamda kal boksör!" diyen Lena, Karan’ın omzunun üzerinden sıyrılıp koridorun duvarından destek alarak havalandı. İlk korumanın suratına mükemmel bir döner teme indirip adamı yere sererken, Karan da öne fırladı. Sağlı sollu indiği o balyoz gibi yumruklarla ikinci ve üçüncü korumayı daha silahlarına davranamadan koridorun demir duvarlarına yapıştırdı.

İkili, birbirlerinin sırtını kollayarak dar koridorları birer ölüm tüneline çevirdi. Lena kanunun ve eğitimin kusursuz taktiğiyle vuruyor, Karan ise yeraltının o durdurulamaz acımasız gücüyle yollarını açıyordu.

Geniş açık güverteye çıktıklarında, Boğaz’ın dondurucu rüzgarı yüzlerine çarptı. Arkalarından gelen Koleksiyoner’in adamları kurşun yağdırmaya başladı.

"Korkuluğa koş!" diye kükredi Karan.

Güvertenin kenarına ulaştıklarında, dalgalı suların ortasında simsiyah, ışıkları söndürülmüş askeri bir hücumbot yata yanaşmış bekliyordu. Dümenin başında, siyah operasyon kaskı ve hücum yeleğiyle Biricik duruyordu.

"Atlayın!" diye bağırdı Biricik megofondan. "Hemen!"

Karan, Lena’nın belinden tuttu. İkisi de bir an bile tereddüt etmeden yatın korkuluklarından kendilerini gecenin karanlığına ve Boğaz’ın serin sularına bıraktılar.

Yatın korumaları arkalarından kurşun yağdırırken, Karan ve Lena suyun yüzeyine çıktı. Biricik hücumbotun merdivenini saniyeler içinde aşağı salladı. Karan, Lena’yı bota doğru iterken kendisi de arkasından tırmandı.

Botun güvertesine devrildiklerinde ikisi de nefes nefeseydi. Suya batmış kıyafetleri, darmadağın olmuş saçlarıyla birbirlerine baktılar.

Biricik dümenden arkaya dönüp gülümsedi. "Harika bir atlayıştı Yüzbaşı. Sana da tebrikler abi, fena kaçmadınız."

Karan sırtüstü yatarak gökyüzüne baktı ve kahkahayı bastı. Ardından yanında yatan Lena’ya döndü. Sular süzülen yüzüne, o kararlı gözlerine baktı. Elini uzatıp Lena’nın yanağına yapışmış bir tutam ıslak saçı geriye itti.