Son Raund

Ankara’daki hain hesabı kapatılmış, elde edilen veriler doğrudan hedefe kilitlenmişti. Gece yarısını geçerken, Kasırga Timi’ni taşıyan siyah camlı askeri minibüs, İstanbul’un sisli ve soğuk sokaklarında sessiz bir hayalet gibi ilerliyordu.

İstikamet, Boğaz’a bakan dik bir kayalığın üzerindeki terk edilmiş eski yetimhaneydi. Devasa, kasvetli ve ahşap bina, yılların getirdiği çürümüşlük ve karanlıkla çevrilmişti. Koleksiyoner, tüm ağını bu gölgelerin arasından yönetiyordu.

Minibüsün içinde son hazırlıklar yapılıyordu. Şarjör tıkırtıları, yelek cırt cırtları ve silah mekanizmalarının tok sesleri birbirine karışıyordu.

Efe, tüfeğinin fenerini kontrol ederken yanındaki Karan’a baktı. "Son durak boksör. İçeride kural yok, hakem yok, raunt yok. Nakavt eden hayatta kalır."

Karan, elindeki siyah sargı bezini parmaklarının etrafına son kez sıkıca sardı. Yüzündeki ve kaşındaki yaralar hâlâ tazeydi ama gözlerindeki ateş hiç olmadığı kadar parlaktı. "Benim olduğum yerde zaten hiç kural olmadı Komutan," dedi, sesinde buz gibi bir kararlılıkla.

Lena, aracın ön koltuğundan arkaya döndü. Bakışları tek tek Kasırga Timi’nin ve Karan’ın üzerinde gezindi.

"Herkes dinlesin," dedi Lena, sesi odadaki gürültüyü tek anında kesecek kadar netti. "Koleksiyoner köşeye sıkıştı. Köşeye sıkışan yırtıcı her şeyini ortaya koyar. İçeride tuzak, patlayıcı ve zırhlı korumalar olacak. Osman ve Aylin ön kapıdan gürültülü bir giriş yapıp dikkatleri üzerine çekecek. Efe ve Kuzey çatıdan sızacak. Ben ve Karan doğrudan ana salona, Koleksiyoner’in olduğu kata gireceğiz. Biricik, frekansları kilit altında tutacak."

"Anlaşıldı Komutanım!" dedi tim tek bir sesle.

Biricik’in kulaklıktan sesi duyuldu: "Abla, bahçe nizamiyesindeki hareket sensörlerini devre dışı bıraktım. Bina içi iletişim hatlarını da kestim. 10 saniyeniz var!"

"Aksiyon başlasın," dedi Lena.

Yetimhanenin devasa ahşap ana kapısı, Aylin’in yerleştirdiği plastik patlayıcıyla havaya uçtu! Alevler ve duman binanın girişini kaplarken, Osman dev kalkanıyla içeriye daldı.

"KASIRGA GİRDİ! ATEŞ SERBEST!" diye kükredi Osman.

İçeride bekleyen düzinelerce ağır silahlı paralı asker, girişe doğru kurşun yağdırmaya başladı. Aylin, Osman’ın kalkanının arkasından sıyrılıp pompalı tüfeğiyle binayı inletti. PKoridordaki ilk koruma grubu toz duman arasında yere serildi.

Bu sırada üst katta, çatının cam tavanı patlayarak kırıldı! Efe, halatla içeri süzülerek tavan kirişlerinden aşağıya mermi yağdırdı. "Çatı temiz! İlerleyin!"

Binanın arka koridorundan sızan Lena ve Karan ise dumanın ve patlama seslerinin arasında birer gölge gibi üst kata tırmanıyordu.

Merdiven başında karşılarına çıkan iki zırhlı koruma daha silahlarını kaldıramadan, Lena iki el seri atışla öndekini göğsünden vurdu. Karan ise arkadaki adamın üzerine uçarak adama öyle bir dirsek darbesi indirdi ki, koruma ahşap korkulukları kırarak alt kattaki lobide duran devasa avizenin üzerine düştü!

Avize büyük bir gürültüyle zemine çakıldı.

Lena ve Karan, koridorun sonundaki devasa çift kanatlı ahşap kapının önüne ulaştı. Kapının altından sızan tek bir ışık vardı.