Son Raund
3 Yıl sonra
Ankara’daki tarihi nikâh salonunun kapıları açıldığında, içeride tatlı bir telaş ve neşeli bir uğultu vardı.
Kasırga Timi tam kadro ön sıralardaydı. Efe şık bir takım elbise giymiş, yakasını düzeltirken Osman’a dönüp caka satıyordu: "Ulan boksörü bile damat yaptık ya, bu takımdan daha imkânsız bir görevi başaran çıkmaz!"
Aylin ve Biricik ise ellerindeki kamerayla salonu çekiyor, heyecanla kapıya bakıyordu.
Ve işte oradalardı...
Karan Yaman, üzerindeki koyu lacivert smokinin içinde heykel gibi dik ve heyecanlıydı. Yanında ise su gibi duran, sade ama göz alıcı gelinliğiyle Lena Aydın duruyordu. O buz gibi Yüzbaşı gitmiş, yerine gözlerinin içi gülen harika bir kadın gelmişti.
Gelin ve damat alkışlar arasında nikâh masasına doğru yürüdü.
Şahit koltuklarında Efe ve Biricik yerlerini aldı. Nikâh memuru gözlüklerini burnunun ucuna kaydırıp önündeki dev defteri açtı. Salonda bir anda çıt çıkarmayan bir sessizlik hâkim oldu.
Memur önce Lena’ya döndü: "Siz, Lena Aydın... Hiçbir baskı altında kalmadan, Karan Yaman’ı eşliğe kabul ediyor musunuz?"
Lena, yanındaki adama baktı. Karadeniz’in fırtınalı sularından, kurşunların ortasından geçip geldikleri o kanlı günleri, Karan’ın gözlerindeki o sarsılmaz aşkı hatırladı.
Gülümseyerek mikrofona yaklaştı: "Evet! Son nefesime kadar evet!"
Salondan bir alkış tufanı koptu. Efe arkadan ıslık çaldı: "Yürü be Komutanım!"
Nikâh memuru bu kez Karan’a döndü: "Siz, Karan Yaman... Hiçbir baskı altında kalmadan, Lena Aydın’ı eşliğe kabul ediyor musunuz?"
Karan, Lena’nın elini tuttu. Yüzündeki o eski karanlıktan eser yoktu. Dudaklarında içten, derin bir tebessüm belirdi.
"Evet!" dedi Karan, sesi salonda yankılanarak. "Bir ömür boyu evet!"
Memur tebessüm ederek defteri imzaladı: "Ben de büyükşehir belediyesinin bana verdiği yetkiyle sizi karı koca ilan ediyorum..."
Tam memur cümlesini bitirdiği an, Lena hiç vakit kaybetmeden topuklu ayakkabısının ucuyla Karan’ın ayağına bastı!
"Lan!" Karan acıyla hafifçe sıçradı ama yüzündeki gülümseme daha da büyüdü. Kulağına doğru eğilip fısıldadı: "Yüzbaşı... Ringde bile böyle sert vurmamıştın!"
Lena bıyık altından sırıttı: "Askeri disiplin boksör, ilk hamleyi ben yaparım!"
Memur defteri Lena’ya uzatırken son sözünü söyledi: "Gelini öpebilirsiniz!"
Karan ve Lena aynı anda ayağa kalktı. Karan, Lena’nın duvağını yavaşça geriye açtı. İki yaralı ruh, geçmişin tüm yangınlarını geride bırakmış, gururla birbirlerinin gözlerine bakıyordu. Karan, Lena’yı belinden kavrayıp kendine çekti ve alnından, ardından dudaklarından sevgiyle öptü.
Salondan devasa bir alkış ve tezahürat koptu! Efe havaya konfetiler fırlatıyor, Kasırga Timi ayakta alkışlıyordu.
Geçmişin kanlı kurşunları, intikam çığlıkları ve karanlık geceleri geride kalmıştı. Artık ring kapanmış, savaş bitmişti. İki güçlü ruh için hayatın en güzel, en huzurlu zafer raundu şimdi başlıyordu.
♡・♡・♡
n.
Sevgili okurlarım,
Son Raund kitabıma son vermiş bulunmaktayızz
İlk bölümden itibaren Karan’ın içindeki intikam ateşiyle kavrulduk, Lena’nın askeri disiplini ve gücüyle gururlandık, Kasırga Timi’nin kardeşliğiyle güldük ve en nihayetinde Karadeniz’in fırtınalı sularından Ankara’nın soğuk hücrelerine kadar uzanan bu amansız takipte hep birlikte nefesimizi tuttuk.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 27 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Ay en güzel bölümdü
Yorum
Yorum bulunamadı.