Son Raund
Bir Kahramanın Vedası *Özel Bölüm3*
Tipi ve amansız rüzgar, sarp kayalıkları dövüyordu. Kasırga Timi, bölücü terör örgütünün mühimmat deposuna düzenlenen gizli bir sızma operasyonundaydı.
Geceyi yaran kurşun sesleri kayalıklarda yankılanırken, Lena komutasındaki tim köşeye sıkışmıştı. Düşmanın ağır makineli ateşi altında siper alan ekipte cephane tükenmek üzereydi.
"Abla! Sol kanattan sarıyorlar!" diye bağırdı Efe, tüfeğinin son şarjörünü takarken.
Timin en genç astsubayı olan Kuzey, Lena’nın hemen arkasında siper almıştı. Henüz 23 yaşındaki Kuzey’in gözlerinde korkudan eser yoktu; sadece komutanına ve timine olan sarsılmaz bir bağlılık vardı.
"Yüzbaşı’m!" dedi Kuzey, nefes nefese. "Siz sağ kanattan çıkış koridoru açın! Ben makineli yuvasını baskı altına alacağım!"
Lena stern bir sesle karşı çıktı: "Hayır Kuzey! Yan yana girdik, yan yana çıkacağız! Risklere girmek yok!"
"Komutanım, timin buradan çıkması için o mevzinin susturulması şart!" dedi Kuzey. Yüzünde kararlı, fırtına gibi bir tebessüm belirdi. "Vatan sağ olsun!"
Kuzey, Lena’nın engel olmasına fırsat kalmadan siperden fırladı!
Kuzey, göğsünü mermilere siper ederek elindeki son el bombasıyla düşman mevzisine doğru fırladı. Ağır makineli yuvasına ulaşmayı başardı ve bombanın pimini çekti!
Devasa bir patlama geceyi ve kayalıkları aydınlattı. Düşman mevzisi susmuş, Kasırga Timi için çıkış yolu açılmıştı. Ancak patlamanın ardından ortalığı buz gibi bir sessizlik kapladı.
"KUZEY!"
Lena, kurşun yağmurunu hiçe sayarak patlama alanına doğru koştu. Osman ve Efe arkasından siper olarak ilerledi.
Kuzey, karın üzerine devrilmişti. Beyaz karlar, genç astsubayın al kanıyla boyanıyordu. Lena dizlerinin üzerine çöküp Kuzey’in başını dizine aldı. Ellerini onun göğsündeki yaraya bastırmaya çalıştı ama kan parmaklarının arasından süzülüyordu.
"Kuzey... Dayan aslanım! Osman, sıhhiyeyi çağır! Dayan!" dedi Lena, ilk kez sesi titreyerek, gözyaşları buz gibi karın üzerine düşerken.
Kuzey, zorlukla gülümsedi. Kanlı elini kaldırıp Lena’nın askeri amblemine hafifçe dokundu. Mavi gözleri son kez komutanının gözlerine kilitlendi.
"Abla..." dedi Kuzey, nefesi tükenirken. "Tim... Güvende mi?"
"Güvende aslanım, güvende! Sen başardın!" dedi Lena.
Kuzey derin ve son bir nefes aldı. "Vatan... sağ olsun Yüzbaşı’m..."
Gözleri yavaşça kapandı. Genç astsubay, Karadeniz’in dondurucu dağlarında, timini ve komutanını kurtararak şehadet şerbetini içmişti.
Lena, şehidinin yüzüne sarılıp başını göğsüne bastırdı. Osman arkada gözyaşlarını tutamazken, Efe yumruklarını sıkıp gökyüzüne doğru haykırdı.
O gece Karadeniz dağları bir kahramanı uğurladı... Ve o kahramanın adı, yıllar sonra bir boksör ile bir yüzbaşının oğlunda, minik Kuzey’de sonsuza dek yaşamak üzere tarihe kazındı.
♡・♡・♡
n.
Karan Yaman ve Lena Aydın’ın hikayesi burada mutlu bir sonla noktalandı ama onların o dik duruşu ve sevgisi hep bizimle kalacak. Yepyeni kurgularda, bambaşka maceralarda ve harika karakterlerde tekrar buluşmak üzere!
Sevgiyle, duyguyla ve hep aksiyonla kaınl! ✨
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 25 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Görüşürüz
Yorum
Yorum bulunamadı.