Son Raund
Özel Bölüm 𓆩♡𓆪
Yıllar Sonra...
Karadeniz’e bakan ahşap bahçeli evin verandasında, yaz rüzgarı deniz kokusunu getiriyordu. Ama evdeki tatlı kaosu bastırmaya bu huzurlu hava bile yetmiyordu.
"Yaman! Eylül yine Senin boks eldivenlerini almış!"
Lena’nın neşeli ama bir o kadar da otoriter sesi bahçede yankılandı. Saçları beline kadar uzayan, tıpkı annesinin yeşil gözlerine ve babasının o dik başlı bakışlarına sahip 4 yaşındaki minik Eylül, elinde babasının devasa siyah boks eldivenleriyle bahçede koşturuyordu.
Karan, bahçedeki çimlerin üzerinden fırlayıp kızını havada kaptı. "Bak sen şu minik boksöre! Kızım, o eldivenler senin ellerinden büyük!"
Eylül, Karan’ın kucağında kıkırdayarak babasının yanağını öptü. "Ama baba, ben de Kasırga Timi’ne gireceğim! Annem gibi yüzbaşı olacağım!"
Karan kızını göğsüne bastırıp alnından öptü. Geçmişin tüm kanlı izleri, Eylül’ün o kahkahasında silinip gitmişti. Lena, elindeki çay tepsisiyle yanlarına geldi. Karan’a bakıp gülümsedi. "Hadi bakalım, misafirler gelmek üzeredir."
Tam o sırada bahçe kapısı gürültüyle açıldı.
"BİZ GELDİK!"
İçeriye ilk giren, elinde kocaman bir oyuncak ayı ile Efe oldu. Ama arkasından gelen Biricik, Efe’nin koluna girmiş, yüzünde kocaman bir tebessümle yürüyordu.
"Efe, ayıyı düşüreceksin diyorum sana!" dedi Biricik, gülerek Efe’nin omzuna hafifçe vurarak.
Efe sırıtarak Biricik’in elini daha sıkı tuttu. "Aşkım, yeğenime hediye alıyoruz şurada, laf ettirme!"
Karan kaşlarını kaldırıp Efe ve Biricik’in kenetlenmiş ellerine baktı. Dudaklarında o meşhur sırıtış belirdi. "Bak sen... Karargahın en hızlı nişancısı, bizim yazılımcı kızı nihayet tavlamış!"
Efe havalı bir şekilde ceketini düzeltti. "Ne sandın boksör? Operasyonda hedefi tam ortadan vururuz!"
Biricik kızararak başını Efe’nin omzuna koyarken, arkalarından Osman ve Aylin girdi.
Osman, elindeki devasa mangal kömürü çuvalını tek eliyle taşırken, Aylin yanında yürüyüp adamın üzerindeki tozu temizliyordu. İkisinin arasındaki o sessiz ama derin bağ gözden kaçacak gibi değildi.
"Aylin Komutanım, verin ben taşıyayım dedikçe zorluyorsunuz," dedi Osman, nazikçe.
Aylin hafifçe gülümsedi. Gözleri Osman’ın üzerindeydi. "Sen mangalı yak Osman, ben sana yardım ederim. Hem... Sana yardım etmeyi seviyorum."
Efe hemen araya girdi: "Vay! Osman’la Aylin de resmi olarak 'operasyon ortaklığı'nı ilana dönüştürmüş! Alayda aşk rüzgarları esiyor valla!"
Bütün ekip bahçedeki dev masanın etrafında toplandı. Eylül, Efe’nin getirdiği oyuncak ayıyla oynarken; Biricik ve Efe birbirlerine bakışıp gülüşüyor, Osman ise Aylin’in tabağına en iyi pişen etleri koymak için çabalıyordu.
Lena, Karan’ın yanına oturdu. Başını Karan’ın sağlam omzuna yasladı.
Karan, masadaki dostlarına, sevdiği kadına ve bahçede koşturan kızı Eylül’e baktı. Sargılı yumruklarla başlayan, kan ve intikamla örülen o yolculuk; hayatının en güzel zafer raunduyla tamamlanmıştı.
"Nasıl bir his Yaman?" diye fısıldadı Lena.
Karan, Lena’nın elini sımsıkı tuttu. "Kazandığımız en büyük maç bu Yüzbaşı... Biz kazandık."
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 24 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Ay çok güzeldi 💜💜💜
Yorum
Yorum bulunamadı.