Son Raund

Dış kapının altındaki aralıktan sızan gölgeler, koridorun zemininde ölümcül birer leke gibi büyüyordu. Apartmanın merdivenlerinden yukarı çıkan ağır, temkinli adım sesleri Lena’nın kulaklarında gümleyen kalp atışlarına karıştı.

Karan, koltuktan destek alarak ayağa kalkmaya çalıştı. Bandajlı ellerini yumruk yaparak sıktığında, patlamış kaşından sızan kan gözünün kenarından aşağı süzüldü.

Canı yanıyordu ama gözlerindeki o vahşi intikam ateşi en ufak bir geri adım atmayacağını bas bas bağırıyordu.

"Kımıldama," diye fısıldadı Lena,

Sesini olabildiğince kısık tutmaya çalışmıştı. "Bu halde o adamların karşısına çıkarsan, seni bu evden ceset torbasıyla çıkarırlar." dedi.

"Beni köşeye sıkıştıramazlar, Avukat," dedi Karan, dişlerinin arasından soluyarak. "O ringden sağ çıktıysam, bu sokak köpeklerine yem olmam." dedi Karan.

"Şu an ringde değilsin! Benim evimdesin ve burası benim alanım." Lena’nın gözlerinde, mahkeme salonlarında hakimlerin karşısında bile geri adım atmayan o dik duruş vardı.

"Sana arkamı toplayıp toplayamayacağımı sormuştun. Şimdi arkana yaslan ve bir avukatın ne işe yaradığını izle." dedi Lena