Son Raund

Lena, ecza dolabından aldığı baticon, sargı bezi ve dikiş setini salondaki sehpanın üzerine bıraktı

Karan, sırtını koltuğa yaslamış, gözlerini tavana dikmişti. Üstündeki kanlı kapüşonluyu çıkarmış, sadece altındaki siyah atletiyle kalmıştı. Ringdeki o acımasız yumrukların sahibi olan devasa omuzları ve göğsü, geçmişin ve bu gecenin bıraktığı yara izleriyle doluydu.

"Otur," dedi Lena, elindeki pamukla ona yaklaşırken. "Yüzünü temizlemem gerek. Canın yanacak, şimdiden söyleyeyim."

Karan hafifçe gülümsedi ama bu gülüş bile yüzündeki kesik yüzünden acıyla son buldu.

"Ringde kemiklerim kırılırken sesim çıkmadı, Avukat. Senin pamuğun vız gelir."dedi.

Lena temkinli adımlarla koltuğun kenarına ilişti. Pamuğu baticona bulayıp Karan’ın elmacık kemiğindeki taze kesiğe dokundurduğu an, adamın çene kasları kasıldı ama gözlerini Lena’nın gözlerinden ayırmadı. Aralarındaki bu ani yakınlık, odadaki gerilimi bambaşka bir boyuta taşımıştı.

"Kız kardeşin..." dedi Lena, dikkatini adamın yarasında tutmaya çalışarak. "O nerede? Adamlar ona ulaşabilir mi?" dedi merakla Lena

Karan derin bir nefes aldı, göğsü hızla yükselip indi.

"Adı Biricik," dedi, sesi ilk defa bu kadar yumuşak, ilk defa bu kadar korumacı çıkmıştı. "Daha 19 yaşında. Annemle babam öldüğünde o küçücük bir çocuktu. Bu hayatta elini tuttuğum, kokusunu içime çektiğim tek varlığım. Onu yeraltının bu pisliğinden uzak tutmak için canımı dişime taktım. Şu an şehir dışında, kimsenin bilmediği, tamamen güvenli bir yurtta üniversite okuyor." dedi Karan.

Lena, Karan’ın gözlerinde Biricik’in adı geçtiğinde beliren o sonsuz şefkati gördü. Karşısındaki bu sert, illegal dövüşçü adamın içinde, sadece 19 yaşındaki kardeşini yaşatmak için atan bir kalp vardı.

"Aras onun varlığını biliyor mu?" diye sordu Lena, pamuğu bu sefer Karan’ın patlamış kaşına bastırırken.

Karan’ın bakışları aniden karardı, o kurdun gözlerini andıran tekinsiz ifadesi geri geldi.

"Biliyor ama nerede olduğunu asla bulamadı. Bulduğu gün, bu dünyayı onun başına yıkarım. Bugün ringe çıkmamın, Aras’ın en has adamını o seyircilerin önünde kanlar içinde bırakmamın tek sebebi de buydu. Aras’a bir mesaj vermek istedim: 'Bana ya da kardeşime dokunursan, senin o korunaklı krallığını yumruklarımla yerle bir ederim.'" dedi Karan.

Lena dikiş iğnesini hazırlarken yutkundu.

"Ama bu gece sadece Aras'ı kışkırttın, Karan. Kapıma gelen adamları hukuki tehditlerle korkuttum ama bu onları sadece birkaç gün, bilemedin birkaç hafta uzak tutar. Aras seni canlı istiyor çünkü senin o ringde onun itibarını yerle bir etmeni hazmedemedi. Seni kendi kurallarıyla yok etmek isteyecektir."

Karan, Lena’nın iğneyi tutan titremeyen parmaklarına, onun o kararlı duruşuna baktı. Elini yavaşça kaldırıp, bandajlı parmaklarıyla Lena'nın bileğini hafifçe kavradı.

Dokunuşu sert ama incitmeyecek kadar dikkatliydi.

"Biliyorum," dedi Karan, sesini iyice alçaltarak. "Bu yüzden buradayım. Bu yüzden bir avukata ihtiyacım var. O beni ringe çekmeye çalışacak, bense onu yasal olarak köşeye sıkıştırmak istiyorum. Kardeşimin güvende kalması için Aras’ın tamamen bitmesi gerek." dedi Karan.