Ezgi'nin gözünden
Ayaz sınıftan çıktıktan sonra ben de çıktım. Zil çaldığı için kendi sınıfıma girdim. Ayaz yan sıramdaki yerini çoktan almış telefonuna bakıyordu. Ben de yerime geçtim. Kimden intikam alacaktı bu çocuk? Telefonumu elime aldım ve mesaj geldi.
Bilinmeyen Numara:
İlk mesajı ben atıyorum Güneş. Daha yazar mısın bilemem.
Numarayı "Fırtına" diye kaydettim ve Ayaz'a döndüm. Bana bakıyordu. Kolumla hafifçe koluna vurdum ve "Çok dokunaklı bir mesaj Fırtına. Gözlerim yaşardı" Ayaz hafifçe tebessüm etti. Sonra hoca sınıfa girdi. Biraz aceleci görünüyordu. Sınıfa,
"Çocuklar bir duyurum var. Birazdan bir yarışma olacak sınıflar arası. Her sınıftan 2 kişi. Ben de bizim sınıftan..."
Hoca duraksayıp sınıfa göz gezdirdi. Gözleri Ayaz ve benim üstümde durduktan sonra
"...Ayaz ve Ezgi'yi seçiyorum. Hadi çocuklar siz aşağıya inin, size güveniyoruz."
Ben daha itiraz edemeden sınıftan çıkmıştık. Bu çocukla beraber aynı takımda mı olacaktım? Belli ki zor olacaktı. Spor salonuna indiğimizde hocanın dediği gibi her sınıftan 2 kişi vardı. Toplam 10 öğrenci. Bizde onların yanına gittik. Yönetici oyunu anlatıyordu.
"Birazdan her takımı farklı ama aynı odalara götüreceğiz. Şifreler, bilgiler ve matematik soruları olacak. En kısa sürede odadan çıkan kazanır."
Hepimiz başımızı salladık. Yönetici çalışanlarına baş hareketi yaptı ve bir çalışan gözlerimi bir bezle bağladı. Hiçbir şey demeden bunu yapmaları beni endişelendirmişti. Ellerim titremeye başladı, konuşmak istiyordum ama cümleler boğazımdan geçmiyordu. Ağzımdan bir çığlık yükseldiğinde çalışan olduğunu düşündüğüm kişi eliyle ağzımı kapattı. Ya bize birşey yaparlarsa? O an bir el elime çarptı. Bu tesadüfen diye düşündüm ama el yine çarptı. En sonunda elin sahibinin kim olduğunu bilmesem de o el elimi tuttuğunda içimde sıcak bir elektrik akımı hissettim.
Ardından Ayaz'ın soğuk ama endişeli sesini duydum "Endişelenme Güneş. Oyun için." Bunu az çok bende tahmin etmiştim ama korkuyordum. O elimi tutunca ise korkum yavaşça azaldı. Biz biraz öyle durduk bir süre etraftaki tek ses yöneticinin kısık sesle çalışanlarına emir vermesiydi.
Ardından çalışanlar bizi odalara götürdü. Odaya girdiğimizde yere oturduk ve gözlerimizi açtılar. Ardından çalışan gitti.
Yöneticinin sesi odadaki hoparlörden yankılandı "3 aşamamız olacak. Şifre bulma, coğrafya sorusu ve matematik problemi. Her aşamayı tamamladığınızda size harf veya harfler verilecek ve bu harfleri kapının yanındaki makineye gireceksiniz, başarılar." Ardından oyunun başladığını gösteren ses duyuldu ve ayağa kalktık. Şifreyi bulmak için aynı anda hareket ederek dolaba gittik. Şifre oraya girilecekti.
Ben hemen acele ederek dolabın yanlarına bakmaya başladım. Ayaz ise masaya yaslanmış izliyordu. En sonunda dayanamayıp sinirle Ayaz'a baktım. "Bu bir takım çalışması Fırtına. Sende hareket etsene geldiğimizden beri duruyorsun." Ayaz tebessüm etti. Neye gülüyorsa. Ayaz sakin ama bilgeli bir ses tonuyla "Dolabın altına bak, şifre orada yazıyordur" dedi. Ona inanmasam da dolabın altına baktım ve haklıydı, şifre oradaydı. Ona dönüp "Ben de tam oraya bakacaktım" dedim ve Ayaz "Aynen" diyip güldü. Yanıma gelip "Şifreyi söyle de gireyim" dedi.
Bölüm Yorumları