Ayaz'ın gözünden
Ezgi sırasına oturduğu an onunla uğraşmaya başladım. Onun sinirlenmesi hoşuma gidiyordu. "Oo Güneş pijama partisine gidecekken okula mı uğrayayım dedin hahshsha" Ezgi bana baktı "Of şu an senle hiç uğraşamam senle oturmak zaten işkence" Sırıtarak "En azından Çin işkencesi değil Güneşcim. Şansın yaver gitti" Ezgi göz devirdi ve önüne döndü.
Acaba niye böyleydi ki? O kendine hep önem verirdi. Eminim ki ağlamak üzereyken 'Ağlamamalıyım maskaram akar' der. Ama bugün garip. Aylin'e uyuyordum dedi ama hala uykusu var gözüküyor. Noldu be kızım sana? Hoca içeri girdiğinde hemen derse başladı. Ama benim aklım bir kişideydi. Onun kalbini ele geçirmek isterken aklımı ona kaptırıyordum. Hey. Tamam sakin Ayaz. Kaptırmadım sadece kız üzgün ve merak ettim.
Ders boyunca Ezgi çok dalgındı. Dersin sonuna doğru bir şey oldu. Ezgi başını sıraya yaslamış, uyumuyor ama uyumaya çalışıyordu. O an kalemi yere düştü. Öğretmen ise yerde bir şey olmaması konusunda çok titizdi. Kalemi almayabilirdim ama o zaman Ezgi'nin başı belaya girerdi. Ben naptım tahmin edin? Tabiiki de kalemi aldım ve Ezgi'nin eline tutuşturdum. Ezgi başını kaldırdı ve bana baktı. Dudaklarını hareket ettirerek "Noldu" dedi. Ben de omuzlarımı silktim ve dersi dinliyormuş gibi yaptım. Aklım Ezgi'ye kalemi verdiğim sırada o küçük temasımızdaydı.
Teneffüs zili çalınca herkes dışarı fırladı. Aylin Ezgi'ye yaklaşıp "Uyandırayım mı?" dedi. Ani bir refleksle "Hayır" dedim. Aylin şaşkın gözlerle gitti. Sınıfta sadece Ezgi ve ben kalmıştık. Sırama geçip düşünmeye başladım. Ama gözlerim istemsizce Ezgi'ye gidiyordu. En son gözlerimle olan savaşı kaybettim ve onu izlemeye başladım. Sanki o sert kız gitmiş ve karşıma bir melek gelmişti. Ben bunları düşünürken Ezgi gözlerini açtı. Anında çekmek istedim ama gözlerim onun gözlerine kilitlenmişti. Çekmek istesem de çekemedim ve elimdeki kalemi biraz daha sıktım.
Ben onu üzecekken neden onun üzülmesini istemiyordum. Aptallık yapıyordum. Ben tam gözlerimi çekecekken Ezgi geri çekildi. Gözlerini bana dikerek "Sen niye beni izliyorsun be" dedi. Hafif sırıttım ve "Öldün mü diye kontrol ettim. O kadar uyursan insanlar ölüp ölmediğini bilemez." Ezgi derin bir nefes aldı "Ölsem rahatlayacak çok insan var Fırtına" dedi. Onun bu dediğine karşı bir sürü şey diyebilirdim ama o an kelimeler boğazımdan geçmedi. Kim Ezgi'nin ölmesini istemişti ki? Kim ondan bu kadar nefret edebilirdi?
En sonunda son ders başladı. Ezgi uyuduğu için onu uyandırdım. Hoca "Bu dönem projelerinizin konusu 'Başarı ve Başarızlık Algısı' Size verdiğim soruları cevaplayacaksınız. Eşleştirmeleri ben yapacağım." Sınıftan bir homurdanma yükseldi. Ben ise hoca konuyu söylediği an Ezgi'ye baktım. Tam ona göre bir konuydu. Ezgi ise olanlar umrunda değilmiş gibi kitaba resim çiziyordu. Hoca isimleri okumaya başladı "Kayra ve..Aylin"
Bölüm Yorumları