Kapıyı açan Ezgi'nin annesiydi. Çok benziyorlardı. Annesi beni tepeden tırnağa süzdü "Sen de kimsin?" dedi. Ben de hafifçe gülümseyek "Ezgi'nin sınıf arkadaşı. Proje ödevimiz var da onu yapacağız." Annesi hala beni inceliyordu en sonunda Ezgi geldi. Beni içeri davet etti. Annesi benim de duyduğumu umursamadan "Sen eve erkek mi çağırıyorsun kızım, hiç mi bir şey öğretemedim ben sana?" Ezgi sinirlenerek "Ya ne alaka? Ödev yapacağız diyorum anlamıyor musun?"
Annesi göz devirdi. Tam kapıdan çıkacakken Ezgi'ye bakıp "Şu yüzündeki makyajı da sil, bir kere de bana benze" Annesi evden çıkarken Ezgi yüzüne dokundu. Acaba annesiyle benzememek için mi makyaj yapıyordu? Ezgi odasına gitti. Ben de onu takip ettim. İçeri girdiğimizde odası tam Ezgi'ydi. Masaya oturup soruları cevaplamaya başladık.
Ezgi bana dönüp elini uzattı ve "Stickerlar?" dedi. Çantamdan çıkarıp eline koydum. Ezgi onlara bakınca hafifçe gülümsedi. "Sen ve ben ha?" diyip yapıştırmaya başladı. Ben de ona yardım ederken "Evet sen ve ben. Ama benimkiler daha güzel" dedim. Ezgi göz devirdi ama gülümsediğini görmüştüm.
En sonunda soruları bitirdik ve bunları sunmak için slayt yapmaya karar verdik. Ezgi bilgisayardan yapmaya başladı. Ben de onu izliyordum. Bir yeri yanlış yaptığı için "O başlığı çok alta koymuşsun biraz daha üste koy" dedim. Ezgi bana baktı "Tamam bay profesör." diyip düzeltti. Ben de telefonuma bakmaya başladım.
Hala mesaj yoktu. Rastgele video kaydırırken Ezgi masaya vurdu. Ona baktım. Ezgi bir eliyle fareyi tutup bilgisayla uğraşıyor bir eliyle saçlarını dağıtıyordu. "Ne oldu Güneş?" Neyi beceremedin?" Ezgi bana döndü. "Ya baksana slayttaki yazılar bozuldu. 'Geri al' tuşuna basıyorum bir işe yaramıyor. Kafayı sıyıracağım ya" Hafifçe gülümsedim.
Yanına yaklaşıp fareyi tuttum. "Bak şimdi.." anlattım ve düzelttim. En sonunda eski haline döndüğünde "Anladın mı Güneş?" dedim. O da bana bakarak "Evet anladım bay profesör. Bu kadar ayrıntılı anlatmana gerek yoktu ama neyse" diyip göz devirdi. Ben de gülümsedim "Belki ileride ben olmam, o zaman kendin yaparsın" Ezgi'nin gülüşü bir anlığına dondu. Ya da bana öyle gelmişti. Bilgisayardan slayta bakarken bir yanlışını daha farkettim.
İkimiz de aynı anda fareye uzandık. Elim onun elinin üstüne gelmişti ama farketmemiştim. "Bak burayı da yanlış yapmışsın şöyle olmalıydı.." diyerek anlatmaya devam ettim. Ama birkaç saniye sonra elimde bir sıcaklık ve kalbimin hızlandığını hissettim. Ezgi ise susmuş, ağzını bıçak açmıyordu. Elime baktım ve o an neden heyecanlandığımı anladım. Ezgi'ye baktığımda çok yakındık.
Aramızda bir karış vardı ama bana aramızda dünyalar var gibi geldi. Ezgi'nin gözlerine baktım. O kahve gözlerinde bir anlık bir parıltı gördüm.
Ezgi'nin gözleri gözlerimdeyken bir an dudaklarıma kaydı. Bunu fark ettiğimde nefesimi tuttum. O da yutkundu. Aynı anda geri çekildik ve Ezgi kısık bir sesle "Anladım..sağol" dedi. Ben de "İyi" dedim. Sanki konuşmayı unutmuştum. Ayağa kalkıp bakışlarım yerdeyken "Lavabo nerede?" dedim. Ezgi de bilgisayara bakmayı sürdürerek "Kapıdan çıkınca solda" dedi. Odadan çıkıp lavaboya girdim. Ellerimi lavabonun kenarına yaslayıp aynadaki yansımama baktım. Sadece benim duyabileceğim bir sesle konuştum.
Bölüm Yorumları