Ezgi'nin gözünden
Sabah zar zor uyandığımda okula geç kalmak üzere olduğumu farkettim. Yataktan fırlayıp okul formamı giydim. Kıvırcık saçlarımı uğraşmadan açık bıraktım. Yüzüme hafif makyaj yaptıktan sonra evden çıktım. Okul yakın olduğu için yürümeyi tercih ettim. Normalde her sabah yürürken "Acaba bugün nasıl geçecek?" diye düşünürdüm. Ama bu sabab farklıydı. Dün Ayaz ile o temasımızdan sonra kendime zor geldim.
Evet ondan uzak durmayı belki de asla başaramazdım ama yapacak birşey yoktu. Bir daha birine güvenemezdim. Hem dün gayet normaldi. Rastgele bir erkek de bunu yapsa heyecanlanırdım.
Bu düşünceler içinde okula vardığımı farkettim. Sınıfa girdiğimde hoca daha gelmemişti. Bizim 3'lü ise oradaydı; Kayra Aylin'e bakıp bir şeyler söylüyor. Aylin onu dinliyordu. Ayaz ise dışarıyı izlerken kapının sesini duyunca bana döndü. Göz temasına karşılık vermeyip sırama geçtim. Ayaz hala bana bakıyordu. Neyseki o sırada hoca geldi.
"Çocuklar unutmayın yarın projelerinizi teslim edeceksiniz" Farkında olmadan Ayaz'a baktım. Proje dendiği her an aklıma o an geliyordu. Ayaz da bana döndü. Hemen başımı çevirdim. Dersi dinliyormuş gibi yaptım ama beynime hiçbir şey girmiyordu. En sonunda zil çalınca tüm sınıf rahatladı. Bazıları sınıftan çıktı bazıları arkadaşlarının yanına gitti. Ayaz da kalkıp kapının orada olan Kayra'nın yanına gitti.
Ama yürürken kolundaki siyah bilekliğin ortasında küçük metal halkayı çeviriyordu. Biraz konuştular. Ama aynı bileklik Kayra'da da vardı. Ne abartıyorum ki? Aynı yerden falan almışlardır. Ben onları izlerken yanıma Aylin geldi ve oturdu.
Baktığım yere bakarak "Ayaz'ı mı izliyorsun vaayyy" Aylin'in koluna hafifçe vurdum. "Ya ne alaka?" dedim. Aylin de bir şeyler anlamış gibi güldü. Kalkıp kendi sırasına döndü. Benim ise o an telefonum titreşti. Mesaj Bilinmeyen Numara'dan gelmişti.
Bilinmeyen Numara:
Fırtına'dan kaçmaya çalışırken farkında olmadan boğulabilirsin.
Mesajı okuduğum an tüylerim diken diken oldu. Sınıftakilere baktım. Aylin hariç kimsenin elinde telefon yoktu. Onun ise video kaydırdığı duyuluyordu. Ayaz'ın elinde telefon vardı ama telefona baktığını bile düşünmüyorum. Bu kişi kimse fırtına diyordu. Acaba beni büyük bir olay mı bekliyordu? Ya da Fırtına derken Ayaz'ı mı kastetmişti? Zil çaldığında Ayaz sırasına döndü. Ders boyunca sürekli benimle konuşmaya başladı.
"Pencereyi açar mısın Güneş?"
"Kalemini nerden aldın Güneş?"
"Silgini kullanabilir miyim Güneş?"
"Bugün hava çok güzel değil mi Güneş?"
Benim cevaplarım ise istemesem de hem kısaydı.
"Tamam"
"Hatırlamıyorum"
"Kullan"
"Bilmem"
O ise her bu cevaplarımdan sonra yüzüme bakıyordu. Ben neredeyse tek bir göz temasına bile karşılık vermedim. Zil çaldığında rahatlayarak okuldan çıktım.
Aylin'in gözünden
Son zil çaldığında sınıftan çıkacakken bir el bileğimi tuttu. Arkamı döndüğümde bu tabiki de Kayra'ydı. Alaycı bir sesle "Projeyi yapmalıyız, yoksa kaçıyor musun?" dedi. Ben de kolumu çekip "Kaçmıyorum, yürü hadi kütüphaneye."
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
harika olmusss
Yorum
Yorum bulunamadı.