"Bazı gözler en büyük yalanları söylerken bazı gözlerde yalanın kırıntısı bile olmaz"
Kayra'nın gözünden
Teneffüs zili çaldığı gibi sıramdan kalmıştım. Normalde hemen Aylin'le konuşurdum ama bu sefer farklıydı. Gece boyu aynı şeyi düşünmüştüm.
Aylin'e bağlanmamalıyım
Bunun sebebi ise küçüklüğümden kalma şeylerdendi. Kardeşime bağlanmıştım ama nedenini bile hatırlamadığım bir sebepten dolayı gitmişti.
Ya Aylin'de giderse?
Bunu kaldırabileceğimi zannetmiyordum. O yüzden aramıza mesafe koymalıydım. Sınıf kapısının yaslandım ve sınıftakileri izlemeye başladım.
Ayaz ve Ezgi hala didişiyorlardı ama eskisi gibi değillerdi. Gözleri daha farklı bakıyordu. Eskiden nefret doluyken şimdi daha yumuşaktı.
Aylin oturduğu sıradan bana bakıyordu. Bakışlarımı yavaşça ona çevirdim. Her göz göze geldiğimizde kalbim davula dönüyordu. Ama bu sefer soğukluğumu korumaya çalıştım.
Başımı öne eğerek gözümü kaçırdım ve sıraya yürümeye başladım. Oturduğumda Aylin koluyla beni dürttü "Bir şey mi oldu Vanilyalı Dondurma?" Başımı sağ sola salladım.
Ayaz ve Ezgi bize döndü. Aylin de aklına bir şey gelmiş gibi sevindi. "Arkadaşlar yarın pikniğe gidiyoruz kim geliyor?" Ezgi elini kaldırdı "Saçma ama kabul" Ben de elimi kaldırdım. Aylin bir şey demedi. Ayaz da omuz silkip elini kaldırdı "Güneş'i sinir etmek için orada olacağım"
Ezgi eliyle Ayaz'ın koluna vurdu "Umarım kafana gökyüzündeki güneş geçer Fırtına!" Ayaz başını salladı "Ondan önce başka bir Güneş bana geçirecek" diyip göz kırptı. Ezgi eski yumuşaklığına döndü ve gülümsedi.
Ayaz elini kalbine koydu, en acıklı sesiyle konuştu "Arkadaşlar çok önemli bir şey söylemeliyim." Başımı ona doğru eğdim "Ne oldu oğlum bir şey mi oldu?"
"Ya bize biri piknikte 'Aa ne tatlı bir grupsunuz, grup adınız ne?' derse. Ne yapacağız?" Sonra önündeki sıraya doğru eğilip elini masanın üzerine koydu. "Herkes bir isim söylesin" Ezgi de heyecanla Ayaz'a döndü. "Buldum!"
Sesi o kadar heyecanlı çıkmıştı ki istemsizce ona baktım. Ezgi bir anda elini masaya koydu ama nereye koyduğuna pek dikkat etmedi. Elini Ayaz'ın elinin üzerine koymuştu. Bir saniyeliğine herkes sustu. Önce Ezgi'ye sonra Ayaz'a baktım.
İkisinin de gözleri ellerine kaymıştı. Ezgi'nin yüzündeki heyecan bir anda kayboldu. Yerine yanaklarının kızarması geldi. Ayaz da sanki biraz önce ne olduğunu yeni fark etmiş gibi kaşlarını kaldırdı. Ezgi yavaşça konuştu. "Grup adını buldum..."
Ayaz başını kaldırdı. "Evet" İkisi de aynı anda ellerini çekti. Ezgi hemen saçının bir tutamını kulağının arkasına attı. Ayaz ise boğazını temizleyip başka tarafa baktı. Ben dudaklarımı birbirine bastırarak gülmemeye çalıştım.
Aylin bana doğru eğildi. "Gülüyorsun" "Hayır." Aylin gözlerini kıstı. "Sen de yalan söylemeyi hiç beceremiyorsun." İçimden kahkaha atmak geliyordu.
Ezgi ise hiçbir şey olmamış gibi devam etti. "Bence grubun adı.." Ayaz da hemen araya girdi. "Evet, söyle Güneş" Ben artık dayanamayarak başımı önüme eğdim.
Bölüm Yorumları