Arkamı döndüğümde Baran ve Miran vardı. Şaşkınlıkla onlara baktım. Ezgi'de gözleri Baran'a takıldığında bir an duraksadı. Sonra kafasını hemen başka yere çevirdi. Miran'a baktım. "Sizin ne işiniz var burada?"
Kayra bana baktı. Bunu hissettiğimde ona döndüm. Sakin görünüyordu. Ve bu tehlikeliydi.
Miran Kayra'yı süzdü. Bir şey demedi. Ama Baran Ayaz'ı görünce susar mı?
Hayır
"Oo Ezgi hemen yeni sevgili yapmışsın." Miran da ondan güç alarak konuştu. "4'lü date yapıyorlar" Sesi alaycıydı. Ayaz yavaşça yerinden doğruldu.
"N'oldu Baran Bey. Sen onu terk edince mutlu olamaz mı sandın?"
Baran bir şey demedi. Ağzını açıp kapadı, sanki bir şeyler demek istiyordu ama diyemedi.
Ardından Kayra doğruldu. Miran'ın üstüne doğru yürüdü. Aralarındaki boy farkından dolayı Miran başını kaldırmıştı.
"Mirancım. Bu 2 kızı üzen sizsiniz. Üzmeseydiniz belki de bizim yerimizde siz olurdunuz" diyerek
omuz silkti.
Miran bir an bana baktı. Sonra iç çekip Baran'la beraber uzaklaştılar.
Ezgi Ayaz ve Kayra'ya döndü. "Aferin lan! Bize söz bırakmadınız."
Bir an sessizlik oldu. Sonra hepimiz aynı anda kahkahayı patlattık.
Kayra gülüşlerinin arasından "Nasıl korktular gördünüz mü?" dedi.
Tam o sırada Ayaz ayağa kalktı. "Bence bu kadar dram yeter." Ezgi ona döndü. "Dramı başlatan kimdi acaba?" "Ben mi?" "Hayır. Miran ve Baran" "Yapacak bir şey yok. Bu arada ben acıktım." Ezgi güldü. "Senin her sorununun çözümü yemek zaten." "Çünkü yemek güzeldir." Ayaz'ın bu kadar ciddi söylemesi hepimizi güldürdü.
Kayra ayağa kalkıp piknik sepetinin yanına gitti. Arkasından da biz gittik. Yemekleri hazırlayıp tekrar örtünün üzerine oturduk. Birkaç dakika boyunca herkes kendi yemeğiyle uğraştı. Ortam yavaş yavaş eski haline dönmüştü. Sonra Ayaz bir anda elindeki içeceği bıraktı. "Bir şey yapalım." Ezgi şüpheyle ona baktı. "Senin aklına gelen şeylerden korkuyorum." "Voleybol oynayalım." Bir an sessizlik oldu. "Voleybol mu?" dedim. "Evet." Ezgi hemen ayağa kalktı. "Mantıklı bir fikir" Ayaz sırıttı. "Sonunda benimle aynı fikirde olduğun bir konu."
"Seninle aynı fikirde değilim sadece voleybol oynamak istiyorum." "Olsun yine de aynı şey" Ayaz Kayra ve bana baktı. "Oynuyorsunuz yoksa olacakları tahmin etmek istemezsiniz" dedi. Kayra'yla gülümsedik.
Ayaz topu bulup getirdi. Piknik alanının biraz ilerisinde düz bir yer bulduk. Ağ olmadığı için iki ağacın arasına bir ip gerip kendimizce voleybol sahası yaptık. Takımları Ayaz belirledi. "Ben ve Güneş bir takımız." Ezgi kaşlarını çattı. "Hayır, ben Aylin'le olacağım." Ayaz hemen itiraz etti. "Olmaz, çünkü seni yenersem ağlarsın" Ezgi gözlerini kıstı. "Sus be!"
Kayra gülerek araya girdi. "O zaman ben Aylin’le oynayayım." Ayaz bir an Kayra’ya baktı. "Tamam. Böylece daha adil olur." "Ne alaka be?" dedim. "Ben ve Güneş çok güçlüyüz."
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Mükemmelldiiiiii
Yorum
Yorum bulunamadı.