YARIM KALAN UMUTLAR

Tam o sırada ameliyathanenin kapısı yeniden açıldı.Bu kez doktorun yanında iki hemşire vardı.Doktor yavaş adımlarla onlara yaklaştı.Yüzündeki ifade değişmemişti.Alin bunu görünce kalbinin sıkıştığını hissetti."Doktor...""Lütfen..."Doktor gözlerini yere indirdi."Çok üzgünüm."Alin'in dizlerinin bağı çözüldü."Hayır...""Anneniz Yasemin Hanım, yapılan tüm müdahalelere rağmen hayatını kaybetti."Koridorda derin bir sessizlik oluştu.Alin donup kaldı.Gözleri büyüdü.Dudakları titredi."Hayır..."Doktor konuşmaya devam etti."Babanız Yalçın Bey ise bir süre daha direndi..."Alin umutla doktora baktı."...ancak onu da kurtaramadık."O an sanki zaman durdu.Alin'in kulakları uğuldamaya başladı."Hayır!"Koridor onun çığlığıyla yankılandı."Hayır!"Koşarak doktora yaklaştı."Yalan söylüyorsunuz!""Babam bana söz verdi!""Annem beni bırakmaz!"Gözyaşları yüzünden durmadan akıyordu."Ne olur...""Bir daha bakın...""Ne olur..."Doktor üzgün bir ifadeyle başını eğdi."Başınız sağ olsun."Alin olduğu yere yığıldı.Nisa hemen ona sarıldı.Sude ve Seda da diz çöktü.Lale hıçkıra hıçkıra ağlıyordu.Eliz gözlerini kapatmış dua ediyordu.Kuzey ise başını eğmiş, yumruklarını sıkıyordu.O gece...Sekiz kişinin gözleri önünde...Bir kız, hem annesini hem de babasını kaybetti.