SELEN
Arabada olduğumu hissediyordum başım
öyle bir ağrıyorduki gözlerim dolmustu gözlerimi araladığımda yine heryer karanlıktı ilk bir kaç saniye anlamaya çalıştım ama bir el ağzımı kapattı ve zehir gibi bir mendil koymuştu "Şşş sakin ol güzellik patron ses sevmez"dedi
çırpınmaya çalıştım kurtulmaya çalıştım ama nafileydi zaten kısa bir süre yine o tanıdık karanlığa çekilmiştim aradan ne kadar vakit geçti bilmiyorum ama biri adımı sesleniyordu "Selen nolur kalk endişelendirme beni hadi yalvarıyorum sana lütfen aç o güzel gözlerini de bakayım hadi lütfen ben sensiz yapamam lütfen lütfen" bu ses okadar çok tu ki gözlerimi yavaş yavaş açtım "Şükürler olsun uyandın" ama gördüğüm tek şey kos kocaman bir karanlıktı "Mert" dedim cılız bir sesle evet bu sesin sahibi mertti "Neden her yer karanlık nerdesin korkuyorum" dedim Mertin nefesi bir anda durmuştu "N-ne demek herşey karanlık g-görmüyormusun yani" dedi nedemek ışıklar açıktı dalgamı geçiyordu bu benimle "Saçmalama Mert yapcağın şakanın ben" dedim son anda kendime hakim olmuştum ellerimiz çözülüydü oyüzden yüzümde sıcak bir çift el hissetmiştim "Selenim şaka yapmıyorum sanırım başına büyük bir darbe almışsın ve sanırım körlük geçiriyorsun" dedi sesi okadar kötü ve çaresiz geliyorduki o an sessizce ağlamaya başladım mert beni yerde otururken kucağına aldı ve sırtını duvara yasladığını hissettim Merte daha çok sokulup dahada ağlamaya başladım Mert bir eliyle beni tutuyor bir eliylede sırtımı sıvazlıyordu aradan sanırım uzun zaman
geçti ve ben onun sıcacık göğsünde uyuya kalmıştım oda üzerindeki ceketi bana örtmüstü umarım abilerim bizi bulurdu
OĞUZ
"Abi Selenden ve Mertten haber alamıyorum"dedim aklımda binbir türlü seneryo vardı ya başlarına birşey geldiyse ya şuan canları yanıyorsa of of ben en iyisi eve gidiyim yoksa içim rahat etmicekdi Murat abim eyer için rahat edecekse git bir bak eve görceksin sakin sakin takılıyorlardır hem 50 tane koruma var hizmetçilerde vardı illaki biri saklanıp bizi aradı ama yok ben yinede gitcem diyorsan tamam git ama boşa endişelenirsun" diye beni sakinleştirmeye çalıştı ama o içimdeki kötü his bir türlü susmuyordu hemen ceketimi ve arabamın anahtarını aldım ve yola koyuldum içimden lütfen sağsalim olsunlar diye dua ediyordum nihayet eve geldiğimde bütün adamlarim çoğu boynu kırık yada susturucuyla vurmuşlardı hemen koşarak eve geldim "Selen!" "Mert" diye seslendiğimde kimseden ses gelmemişti mutfaktan tız bir ses geliyordu bu ses Meleğin sesiydi koşar adım mutfağa gittim Melek benim içimde hoşlandığım kişiydi ama onu hiç belli etmiyordum mutfa girmek isdediğimde kapı kilitliydi ayağımla kırdım kapıyı gördüklerimle şok olmuştum bütün çalışanlarım ağızlari yüzleri elleri bağlı bir şekilde yerde yatıyordu hemen Meleğin yanina geldim ve gözlerini kapatan torbayı çıkarıp ağzını açtım ağlaya ağla o aşık olduğum gözleri kızarmıştı ve şişmişti ellerini açtığımda bana sarıldı ve daha çok ağlamaya başlamıştı içim o kadar cız etmiştiki bende ona sarıldım "Geçti Melek sakin ol yanınızdayım ben" diyebildim okdar öfkeliydim ki yerimde duramıyordum"A-arkadaşlarım onlarada
Bölüm Yorumları