Kayıp kardeş

"Abi Selenden ve Mertten haber alamıyorum"dedim aklımda binbir türlü seneryo vardı ya başlarına birşey geldiyse ya şuan canları yanıyorsa of of ben en iyisi eve gidiyim yoksa içim rahat etmicekdi Murat abim eyer için rahat edecekse git bir bak eve görceksin sakin sakin takılıyorlardır hem 50 tane koruma var hizmetçilerde vardı illaki biri saklanıp bizi aradı ama yok ben yinede gitcem diyorsan tamam git ama boşa endişelenirsun" diye beni sakinleştirmeye çalıştı ama o içimdeki kötü his bir türlü susmuyordu hemen ceketimi ve arabamın anahtarını aldım ve yola koyuldum içimden lütfen sağsalim olsunlar diye dua ediyordum nihayet eve geldiğimde bütün adamlarim çoğu boynu kırık yada susturucuyla vurmuşlardı hemen koşarak eve geldim "Selen!" "Mert" diye seslendiğimde kimseden ses gelmemişti mutfaktan tız bir ses geliyordu bu ses Meleğin sesiydi koşar adım mutfağa gittim Melek benim içimde hoşlandığım kişiydi ama onu hiç belli etmiyordum mutfa girmek isdediğimde kapı kilitliydi ayağımla kırdım kapıyı gördüklerimle şok olmuştum bütün çalışanlarım ağızlari yüzleri elleri bağlı bir şekilde yerde yatıyordu hemen Meleğin yanina geldim ve gözlerini kapatan torbayı çıkarıp ağzını açtım ağlaya ağla o aşık olduğum gözleri kızarmıştı ve şişmişti ellerini açtığımda bana sarıldı ve daha çok ağlamaya başlamıştı içim o kadar cız etmiştiki bende ona sarıldım "Geçti Melek sakin ol yanınızdayım ben" diyebildim okdar öfkeliydim ki yerimde duramıyordum"A-arkadaşlarım onlarada