Kayıp kardeş

ŞİMDIKI ZAMANgözlerimi açtığımda herzamanki gibi karanlıktı ama bu sefer 3 değil 4 tü gözlerim her geçen saat birazdaha iyileşiyordu ama odada tek değildim birinin nefes alışını duyuyordum "Kim var orda ?" korkuyla sorduğumda cevap gelmedi adım sesleri ve nefes sesleri farklıydı kesinlikle farklı biriydi ve hızla üstüme geliyordu "Gelme kimsin sen gelme!" diye bağırıyordum ve bi andanda ağlıyordum "Abinler ölecek sevdiğin çocukta ölecek ve sen sadece izliceksin nasıl acı çektiklerini"diye adeta bağırmıştı gülerek"Selen" ben "Lütfen yapma"diye bağırdıkça odaha da gülüyordu "Selen uyan"diye beni biri öyle bir sarstıki uyandığımı hissetim ama yinede ağlıyordum "Mert senmisin"dedim sesim bağırmaktan kısılmıştı "Burdayım Sevgilim herşey yoluna gircek merak etme , bu sadece kötü bir kabustu ben burdayım abilerin burda sakin ol kimse sana artık zarar veremez buna izin vermicez" deyişini duydum ve birazdaha sakinleşmiştim titremelerim durmuştu kuruyan boğazım ve dudaklarımla "su varmı" demiştim ağazımda hemen bir şişe hissettim Mert verdiği için sorgusuz sual siz içmiştim odada bizden başka iki tane daha nefes alış verişlerin duyuyordum korkuyla Merte yapıştım "Mert bizden başka burda 2 kişi var" dedim bizden uzakta olduğu için tanıdıkmı yoksa yabancımı olduğunu anlamamıştım Mertin yutkunuşunu duymuştum ve bidakka az önce bana Sevgilimmi demişti nabzım hızlanmıştı kendine gel Selen şuan odada tanımadığın iki kişi var Mert "Abi kızı daha fazla neden korkutuyorsunuz gelsenize"dediğinde rahat bir nefes almıştım bu iki salak akıllarınca kafamı dağıtacaklardı ama neyse bu son rüyamla yine tüm keyifleri kaçmıştı ikiside yanıma geçmişti arkama biri oturmuştu ve saçlarımı örüyordu bu dokunuşu hemen tanıdım Murat abimdi onüme oturan kişide Oğuz abimdi ellerimi tutmuş öpüyordu bu nazik davranışları çok hoşuma gidiyordu yüzümde büyük bir gülüşle "Abiş"dedim ikisi birden "hı"deyince kıkırdadım "Şey dicektim buralarda yakınlarda ormanlık gibi küçük bir yer varmı biraz gezelesek biraz hava alsak olurmu"dedim büyük bir hevesle "Peki bacağın acımazmı canın" dedi Mert endişeyle bu haline gülümedim "Tekerlekli sandalye var hayatım "dedim neden bu kadar abartmışlardı ki anlamadım "Madem bukadar heveslisin bi doktorla konuşiyim izin verirse çıkarız"dedi murat abim seviyordum bu adamı başımı salladım Oguz abimle gitmişlerdi odada ben ve Mert kalmıştık Mert bana "Sen az önce bana hayatımmı dedin benmi yanlış duydum"dedi eyvah yakalanmıştım utangaç biri olduğumu biliyordu ve inatla bana bu soruyu soruyordu inanamıyordum bu çocuk tam dayaklıktı hemen başımı başka bir yere çevirdim ve tırnaklarımı yemeye başlamıştım Mert nazikçe elerimi ağzımdan çekmişti ve çenemi tutup kendisene doğru çevirdi "şu işi tam konuşalım" dedi ve ben bir anda"Ben seni çok seviyorum" dedim yine kendimi aşıyorordum waw büyük hareket diye kendimi avutmuştum aklıma bir anda Mert gelmişti annaaaa onu tamamen unutmuştum kendi düşüncelerimi okadar dalmışım ki sevdiğim çocuğu unutmuştum b 12 de ben böylesini Mert hala put gibi duruyordu onu sastım "dünyadan merte dünyadan merte beni duyuyormusunuz"kapıyı kontrol ettiğini hissettim ve hiç beklemediğim anda dudaklarını dudaklarımda hissetmiştim ilk afalladığım için tepki veremememiştim ama bende ona karşılık vermiştim ve bu benim ilkimdi daha önce hiç sevgilim olmamıştı ve nasıl yapacağımı bilmiyordum ama mert bunu hiç aldırmamıştı öpüşüyle adeta kendini bana bırak diyordu