Kayıp kardeş

Mertle o muhteşem vaktimiz çok güzeldi taki abimler içeri girerken Allahtan kapıyı çalmışlardı yoksa Murat abim bir şey demezdi ama Oğuz abim birazcık miniminnacık Merte kızabilirdi çünkü normal bir abi kardeşinin sevgilisi olmasını istemezdi oda tam bu şekildeydi haberimin olmadığını sanıyordu ama yanılıyordu kapının önünde abimin merte "eyer onu üzersen senin gelmişini geçmişini s.." siz anladınız böyle kibar nazik oluşu okadar hoşuma gidiyorduki size anlatamam skdjdkdkskx yanlarında tanımadığım biri daha vardı nefes alışverişleri sanki biryerden tanıdıktı ama bir türlü çıkaramamıştım mertin koluna birazdaha sıktığımda gerildiğimde"sakin ol sevgilim doktor geldi"dedi tabi yaa doktordu "Merhaba selencim yine o küçük oyunumuza hazırmısın"dedi yine yine ve yine başımı sallamıştım gözlerime ışık tuttuğunda bu sefer dahada iyidi "4" dedim bu biraz beni mutlu etmişti gözlerim günden güne iyileşiyordu doktor "Güzel"dediğinde ayağımdaki sargıyı açtığını hissetmiştim "Çok iyi ayağın bu kadar kısa bir sürede iyileşmesi çok iyi her sabah kıremimizi sürmeyi unutmuyoruz böyle giderse 1 hafta sonra çıkarsınız "dedi bu beni çok mutlu etmişti çünkü artık hastaneden gitmek istiyordum evime gitmek istiyordum abimgil sanırım doktora dışarı çıkma işini sormuşlardı doktorda "sadece 1 saat dışarı çıkarbilirisin ve kesinlikle ayağının üzerine basmıyorsun anlaştıkmı bu işin şakası olmaz anladınmı " dediğinde ilk defa bukadar ciddi duruyordu normalde hep şakayla işini yaparken şimdi çok farklı bir adam gelmişti "Tamam çok dikkat ederiz teşekkürler"diye bilmiştim doktor odadan çıkınca Oğuz abim beni dikkatlice tekerlekli sandelye ottuturmuştu onlarada biraz yük gibi hissetmeye başlamıştım çünkü sürekli yanımdalar dı ve belkide doğru düzgün işleriyle uğraşamamışlardı neden böyle düşünüyorum bilmiyordum ama kendimi hiç daha önce böyle bakıma muhtaç ve ezik hissetmemiştim bahçeye çıktığımızda bir kaç insanın bana baktıklarını ve fısırdaştığını duyup hissetmiştim abimgil tanıdık ve saygın bir cemiyettiler yani şuan eminimki bütün sıkandal bakıma muhtaç benim hakkımda abilerine yük ezik biri diye konuşuluyordur koskoca kişilerin vaktini alıyordum ve her geçen saat bu beni dahada vicdan azabına sürüklüyordu nihayet o ormanlık alana gelmiştik şimdi burda ne piknik yapılır diye düşünmüştüm ki içimden saçmalama adamların o kadar işi gücü var zaten dışarı çıkmışsın bide piknikmi yapcan iyileşince evin arkasında yaparsın dedim kendi kendime şimdide odama gitmek istiyordum ama abilerim kesin anlarlardı oyüzden birşey bulmalıydım ama ne diye düşünürken hava öyle bir değişmiştiki bir anda yağmur yağmaya başlamıştı hemen bu fırsatı kullanarak "Abi artık odaya gidelimmi dahada fazla bastırmadan gidelim"dedim onlarda fikrimi ikiletmeden odaya doğru yola koyulduk Mertin " birşeymi oldu selen sen normalde konuşmayı severdin fazla suskunsun birşey canınımı sıktı yada biri"dedi gülümsemeye çalışarak "Hayır yaa orman ve yeşillik herzaman bana huzur verir sakinleşip rahatlarım oyüzden sessizdim"dedim onlara yalan söyleyerek bunun doğru olmadığını biliyordum ve yalanım ortaya çıkınca her kelimemi sorgulayacaklarını da biliyordum en iyisi doğruyu söylemekti "aslında..." dedim ve sustum Murat abimin "aslında"diyerek devam etmemi diyordu biranda "Özür dilerim"dedim hepsinin gerildiğini hissetmiştim "Neden özür diliyorsun "diye sormuştu oguz abim "Size yük olduğum için saygınlığınızı düşürdüğüm için ve en çokta acınası,ezik ve bakıma muhtaç bir varlık olduğum için"diye söylediğimde üçününde öyle bir gerildiğini ve sinirlendiğini hissetmiştim hatta direk anlamıştım odaya girdiğimizde Murat abimim "birincisi kimse nin ne düşündüğü gram umrumuzda değil ve ayrıca ne acınası bir varlıksın nede bakıma muhtaç ve ayrıca ezik biride değilsin asıl bunları düşündüğün için özür dilemelisin biz seni bu hayatta herkesten daha çok seviyoruz be güzelim ne yükü binkezde baksak gıkımız çıkmaz bin keredaha baksak off demeyiz anladınmı beni bidaha böyle şeyler duymiyim tamammı"dediğinde dediğinde öyle bir sarılmıştıki bana adeta kemiklerimin kırıldığını hissetmiştim "biliyormusunuz daha önce kimse beni içtenlikle sevdiğini söylememişti beni büyüten ailem bile bikere böyle hissettirmemişti bir yarım hep eksikti ve sanırım bu yer sizinle doldu teşekkür ederim"dediğimde üçüde bana sımsıkı sarılmıştı gözlerimi ovuşturup esnediğimde oğuz abimin "ağzını kapat yoksa sinek girer" sesini duyduğumda çatık kaşlarla ona döndüm ve sen hayırdı dergibi bir bakış atmaya çalıştım ve sonra uzanarak uykuya teslim olmaya çalıştım tam teslim olmak üzereyken uyku ve uyanıklık arasında abilerimin odadan çıktığını ve vicudu sıcacık birisinin yanıma yattığını hissetmiştim mertti bu "mert"diye mırıldandığımda mert dudaklarıma küçük bir buse bırakmıştı adeta ben buradayım der gibiydi ona daha çok sokulup kendimi güvenli huzurlu bir rüyaya bırakmıştım