Kayıp kardeş

SELENGözlerimi açtığımda o bildiğim sıcak kollarda uyanmıştım Mert zaten uyanmış ve beni izliyordu "Günaydın sevgilimm"dedi harfleri uzattığında gülümsedim ve "Nezamandır beni izliyorsun"dediğimde "yaklaşık yarım saattir uyandırdımmı"dediğinde kıkırdayarak"neden uyandırcakmışsınki" dediğimde bilmem bir anda kıpırdadıysam uyandırırım-"dediğinde daha fazla dayanamayıp dudaklarımı dudaklarına bastırdım normalde bunu mert yapardı sanırım onlarla takıla takıla çekingenliğimin birazı gitmiş öz güvenim birazdaha artmıştı biz devam ederken odanın kapısı çalınmıştı bir birimizden hiç ayrılmak istemesekdeabimler ve doktor gelmişti onlar içeri girerken bizde kendimize çeki düzen vermiştik doktor yine o sıkıcı göz oyununu yaparken bu sefer "10"dedim gülümseyerek "Gözlerinde herhangi bir pıroblem kalmamış siz yinede 6 ayda bir göz doktorundan randevu alır genel kontrol yaptırısınız şimdi bakalım ayağın nasılmış... hımm dünkü durumdan daha iyi şimdi minik bir basma alıştırmamızı yapalım ve bastığında ne kadar acıyor diye 1 hiç birşey 10 basamıyorum bile anlaşıldımı"dediğinde "anlaşıldı"dedim bileğım çok ince bir şekilde sızladı zaten doktorda 2 saniye basılı tutmuştu "4" dedim doktoda onaylarken yanındaki asistanlar not alıyordu 3 yada 4 güne çıkışınızı yaparız" dediğinde öyle mutlu olmuştumki nerdeyse 2 haftadır burdaydım ve çok sıkılmıştım doktara abimlerin teşekkür ettiklerini duymuştum sanırım bana serumumun içine uyku ilacına benzer birşey koymuşlardı böyle sık ve uzun uyumam normal değildi "Abi" dediğimde murat abim ilk cevap veren olmuştu "he canım" demişti esneyerek "bu serumun içinde uyku ilacı gibi birşeymi var bu kadar uyumam normal değil"dediğimde gözlerim ağır ağır kapanıyordu "Bilmem abicim sen şimdi uyu serumunu değiştiren bir hemşireye sorarım"dediğinde esneyerek başımı salladım zaten mertte yanıma kıvrılmıştı her an giderim diye bir an olsun yanımdan ayrılmıyordu itiraz yok hoşuma gidiyordu daha fazla dayanamadım ve uykuya teslim oldum aradan ne kadar vakit geçti bilmiyorum ama mertin yanımdan ayrılışını hissettim mertin sıcaklığı gidince kafamda o adamın sesini duymuştum gülerek "çok yakında tekrardan görüşeceğiz"dediğinde yerimden sıçrayarak uyanmıştım kendi kendime "sakin ol selen sadece kötü bir kabustu geçti" diyerek kendimi sakinleştirmeye çalışmıştım odaya baktığımda etraf kararmış akşam olmuştu odada kimse yoktu bu beni korkutmaya başlamıştı "Mert" dedim titreyen bir sesle cevap gelmedi dahada korktum ya başına kötü bir şey geldiyse "abi" diye seslendiğimde yine cevap gelmedi ama odada başka birinin sesini duydum"Merhaba kızım" diyen o iğrenç midemi bulandıran pislik biyolojik babam ama bu sefer onun karşısında ezilip büzülen ağlayan kız olmicaktım en azından ona göstermicektim yaniiiii denicektim başımı dikleştirdim ve "Ne istiyorsun" diye ruhsuzca sordum tamam iltiraf etmeliyim bu nu ben bile beklemiyordum hatta o bile beklemiyordu biraz şaşırmıştı ama hızlıca o ukala sırıtışını yerine koydu "Soruma cevap ver!!" diye sinirle bağırdığımda gözlerinde korku yoktu sadece hastalıklı bir beyenme vardı gözlerimim içine bakarak ve bastıra bastıra şu cümleyi kurdu "Seni arkadaşımın oğluna vereceğim güzel bir anlaşma yaptık hem o memnun hem ben yakında tektar görüşeceğizz" diyerek odadan çıktı çıktığı an ağlamaya başladım belli etmesemde o adamdan çok korkuyordum gözlemlediğime göre adamın kaybedeceği hiç bir şeyi yoktu ve dahada önemlisi kaybedecek hiç bir şeyi olmayan insanlar dahada tehlikeli olurdu...