Kayıp kardeş

Murat bir sağa bur sola dönüp duruyordu kız kardeşini bulmak için çözüm yolu ariyordu nerden başlicanı bir bilse kardeşide pek farklı değildi o kişinin attıği mesajda aynen şöyle yazıyordyKardeşini hergün izliyorum acele et herşey için çok geç olabilir her an adamlarıma onu yakalatıp öldürebilirim yazıyordu napcaz napcaz diye düşünürken aniden bir mesaj daha geldi busefer yabancı başka numaradandı selen yılmaz istanbul beşiktaş acele etto an okadar mutlu oldum ki hemen kardeşime seslendim "kardeşim buraya gel "dedim hemen dibimde bitti " He ağabey bakıyorumda mutlusun" dedi ona mesaji gösterdiğimde hayatı boyunca böyle mutlu haber daha önce hiç almadigı icin adeta havalara uçuyordu "ağabey bu çok güzel hemen aramalara başlayalim" dedi ama bidakka bu kadar kolaymı birşeyler ters gidiyor yada bulduğumuz anda herşey alt üst oluyormuş gibi hissediyordum ama kardeşim okadar mutluyduki ona birşey söyleyemedim hemen arbaya bindik ve istanbula gitmek üzere yola çıktık ve aynı numaradan bir mesaj vardı bir kız resmiydi yaklaşik 17-18 yaşinda olması gerekiyordu sarı saçlı yeşil gözlü ve fındık burnuyla okadar tatlı ve güzeldiki adeta abilerinin karışımıydı bir birimize okadar çok benziyordukki dışardan bakan insan siz kardeşmisiniz derdi "Kanka yeni bir mesaj varmi " diye sordu bu hayatta en sevdiğim kişilerden olan en yakın dostum Mertti "Ona selenin fotoğrafını gösterdiğim an kas katı kesildi kaşlarıni çatarak arabayı sağa çekti ve telefonu elimden aldı "kardeşim bir sorun mu var " dedim çünkü bu normal bir tepki değildi yanımda oturan kardeşim bile şüphelenmişti yutkunarak bize baktı ve "kardeşim bu kız benim ortaokuldan tanıdığim bir arkadaşım" dedi adeta buz kesmiştim hemen kendimi toparladım ve yola koyulmamızın gerektiğinı söyledim 2 SAAT SONRA"Sonunda geldik " dedim "Mert sen onun evini biliyormusun" diye sordum Mertte başını salladı tam yola çıkcakken telefonuma o belgeleri atan adam bize bir mesaj atmısti acele edin son 1 saat nabzımın hızı öyle bir attıki size açıklayamam hemen Merte ve kardeşime mesaji gösterdim anında yola çıkmıstik içimden Allah'a dua ediyordum lütfen onu sağ salim bulalım diye Mert "Kanka 5 dk evindeyiz "diyen sesini işittim simdiden 30 dakkamız kalmıştı içimden hala vakit var sakin ol gibi şeyler fısıldıyordum nihayet evin önüne geldiğimizde derin bir nefes aldık ve kapıyı çaldık kapıyı bize orta boyda zayıf siyah saclıve siyah gözlü bir kadın açmışti gözleri kan çanağina dönmüs bir şekilde bize bakıyordu 3 ümüzü taradıktan sonra sadece birimizde haddinden fazla bakmısti sanki tanıyor ama kimi tanıdığını çıkarmaya çalışiyor dudaklarından tek bir kelime çıkmıştı "Mert" mertin gözleri parlamıstı "merhaba teyzecim demek beni hatırladın" diye söyledi yarı mutlu yarı hüzünlü kadında "Tanımaz olurmuyum oğlum sen benim öz evladım gibi birisin" dedi Mert hızlıca bizi tanıttı ilk benden başladı "teyzecim bunlar en yakın dostlarım Murat ve Oğuz ve Selenin biyolojik abileri" dedi kadının o güzel yüzü bir anda soldu ve gözleri doldu "Neden geldiniz"dedi bende sesimi oldukça yumuşak ve ikna edici çıkardım "size dürüst olucam" diye başladım aradan nasıl bir zaman geçti bilmiyorum ama kadinin yüzü her cümlemde rengi atiyordu konuşmamı bitirdiğimde bizimle gelmesini kabul etti eve girdiğimizde "o nerde" diye sordum kadının gözleri doldu dün gece çok büyük bir kıriz geçirdi evlatlık olduğunu öğrendiğinde suan maalesef aldıği sakinleştiricilerin etkisinde" dediğinde 3 ümüzde sertçe yutkunmuştuk " bizi onun yanına götürebilirmisiniz" dedim kadın " tabi ama onu zorlamayin" dedi kafamızi salladik odasi yulari kattaydı ve cok heyecanlıydım onu görüceğim için odasına geldiğimizde annesi kapıyı çaldi ve "selen müsaitmisin" diye sordu ve ilk kez o an kardeşimin sesini ilk defa duydum "Evet" demişti sesi okadar naif ve güzeldiki beni benden almıstı kapıyı açıp içeri girdiğimizde hepimiz nefesimizi tutmuştuk annesi "kızım bak bu 2 yakısıkli adam senin biyolojik abin" dediğinde kız yavaşca başinı kaldırdi ve bize baktı o an nutku tutulmuş gibi bakıyordu "siz benim abimmisiniz" diye emin olmak istercesine sormuştu o an bakışlari Merte odaklanmişti "Mert" diye sormustu hafif çekingen ve tereddütlü bir sesle Mert ise gülümseyip ona başini salladı sonra tekrardan bize dönüp neden geldinizi diye söyledi ve tüm herşeyi anlattim...