Kayıp kardeş

SelenGözlerimi açtiğimda bir hastanedeydim sakinleştiricinin etkisini yeni yeni atmiştım gözlerimi tam açtığimda abimleri ve onu görmüstüm yıllarca keşke bir abim olsa diye düşünmüstüm ve oldu benim bir abim vardı hemde 2 tane okadar mutluydum ki yavaşta doğrulup camdan dışarı izleyen abimr seslendim tabi ilk önce kuruyan dudağima cözüm buldum "Abi" diye seslendim kısık bir sesle abim aninda bana doğru döndü ve gülümsedi "Canım uyanmıssın" ona gülümsemekle cevap verdim "abi" diye tekrar seslendim "Efendim güzelim" diye cevap verdi ve ona "Bana noldu neden hastaneseyim ve başım zonkluyor bide boynuma bir sey batmıs gibi hissediyorum" dedim derin bir nefes aldı ve tüm herşeyi anlattı benim kalbim Mertin bana yaptıği şeyde çok hızlandı adeta nutkum tutulmuştu bidakka ya neden böyle hisstemiştim neyse abimler taburcu işlemini halletikten sonra birlikte hastaneden cıktık arabayı Mert sürüyordu oğuz abim sürücü koltuğda bende murat abimle arkada oturuyorduk yediğim serumun içinde sanirim uyku getiren bir ilaç vardı oyüzren abimin bacağına başimi koydum ve ayaklarimı karnima çektim abim bir yandan yolu izliyor bir yandanda saçlarımla oynuyordu mertin arasıra aynadan bana baktığı kaçamak bakışları yakalıyordum bir süre sonra uykuya tamamen çekilmeden önce beni birinin taşidığıni hissetim bu taşiyişı murat abimin taşıyordu "Abim" diye inledim abim hemen bana baktiğini sissettim "Selen noldu canınmı acıyor" dedi endişeli bir sesle "Bilmiyorum karnım ağrıyor "dedim hafif bir ağlama hissiyle " Tamam güzelim dayan geldik" dedi başımı sallamakla yetindim bir iki dakika içinde yumuşakcik bir yatakğa bırakıldığımı hissetim büyük ihtimal hastanedeki serumda ağrı kesici vardi ve etkisini yavaş yavaş kaynettiği için karnımdaki ağrı geri gelmişti gözlerimi açtim ve karşimda murat abimi gördüm "karnım" diye inlediğimde hemen karın kısımı açti ve ne gördüyse yüzü kıpkırmızı oldu "karnın morarmiş" dediğinde bir olay şerit hızıyla gözümün önünden geçti abimler o adamları etkisis hale getiriken arkadan bir adam yaklaşmıştı bana okadar çok korkmuştum ki onun geldiğini bile anlamamiştim arkadan ağzımı kapattiğinda abilerime bağırmaya çalişmıstım ama nafile adamın kolu filden bile daha güçlüydü ben onlara sesimi duyuramicamı anladigimda daha cok çırpınmıştım adam en sonunda dayanamayıp öyle bir karnima vumuştuki bir an karnimdaki organlar yerinden oynadığını sanmiştım o anki aciyla iki büklüm olmuştum adam da bu fırsattan yaralanarak boynuma bir şırınga saplamıştı ondan sonrası yok bayıldiğimi hissetmiştim bukadar bunları abime anlattığımda öyle bir sinirlenmiştiki ben bile biraz korkmuştum acıyan yeri öpüp " hadi yat da uyu bugün zor birgün geçirdin dinlenmen lazım " dedi bende başımı yastığa gömüp uyumaya çalıstım zaten hemen dalmiştim abim saçımı öpüp odadan çıkmıstı