Odamın kapısı çalınca gelen kişinin Mert olduğunu anladım "Selen gelebilirmiyim " diye seslendi "Tabi Mert gelebilirsin"dedim Mert kafasını kapıdan uzatırken gülümseme- si bir anda kayboldu sanırım kıpkırmızı gözlerimi ve şişen gözlerimi görmüştü "Selen noldu neden ağladın " demesiyle yanıma gelmesi bir olmuştu önümde diz çökerek "Hadi söyle bana noldu neden üzüldün" sesi okadar şevkatli ve destekleyici çıkıyorduki insanın güvenip herşeyi anlatası geliyordu burnumu çekerek başladım "Mert benim 18 yılım bir hiçmiş gerçek ailem değillermiş babamın her "kızım" diyeşi annemin "güzelim" demesi okadar can yakıcı ki ayrıca sizi gözlemlediğim kadariyla herkese esip gürleyen ama söz konusu kadınlar olunca sesiniz titrer peki ya neden ozaman aileniz beni evlatlık verdi ben böyle düşündüğümde hiç istenmediğimi belki bir kaza sonucu dünyaya geldiğimi düşünüyorum ve beni her geçen gün dahada kırıyor"dediğimde Mertin gözleri dolmuştu bana öyle bir sarıldıki sanki bütün bu yaşadıklarımı söküp almak istiyordu "Sana söz gerçeklerin hepsini öğrencez eminimki mantıklı bir açıklaması vardır"dedi birşey demedim sadece başım omzunun üştündeydi ve o arkamdaydı beni kendisine çekcektiki ilk izin aldı suskunluğum ona "Evet" demekti ne kadar kaldık öyle bilmiyorum ama bir süre sonra uykum gelmişti tabi hızlanan nabzımı kontrol altına aldığımda uykum gelmişti sjdhdkshdhb
sanırım Mert tamamen uykuya çekilmişti nefesim düzenli bir şekile geldiğindeyse beni kucağina alıp yatağa koymuştu ve ardından üzerimi örtüp dışarı cıkmıştı
Murat
"Mert Selenin odasındanmı geliyorsun ?" diye sordum ben öyle bildiğiniz bir abi değildim eyer kardeşim onun yanında mutluysa ve yanındaki elemanı tanıyorsam gözüm arkada kalmaz hele hele Merte gözüm kapalı güvenirim bir olay olduğunda hiç düşünmeden kendini siper ederdi oyüzden hiç aklım kalmazdı Mert "Evet abi kızmican-
mı ?"diye çekinerek sordu bakışları terettüle bakıyordu sanki bir anda sinirle ayağa kalkıp suratına yumruğumu geçirciğime inanıyordu bu haline güldüm "Gel koçum" diye seslendim "Gel konuşalım" dedim terettütle yanıma geldi derin nefes aldım ve konuşmaya başladım "Bana yalan söylemessin seni bayadır gözlemliyorum seni okadar kızla konuştun ama hiç biri Selene baktığın gibi kimseye böyle derinden bakmamıştın şimdi bana dürüst ol kardeşimi seviyormusun yoksa sadece bir hoşlantımı?" dedim bundan emin olmak istiyordum sadece bir hoşlantı olursa umut verip üzmesini istemiyordum yoksa Selenden daha çok ben üzülürdüm "Bilmiyorum abi ya hoşlantıysa ve ben bunu onu sevdiğimi söylersem oda karşılık verirse ve sonra bir bakmışım bir var hislerim bir bakmışım hiç birşey kalmamış ve o bana aşıksa onu istemeden üzmemmi " dedi bu halleri beni mutlu etmişti başka bir erkek olsaydı belki sadece kendisine ne olacağını düşünürdü ama Mert kendinden daha çok Seleni düşünüyordu işde adam bu kişilere denmeliydi.
Bölüm Yorumları