Patronun Oğlu

Bölüm 10•

Bilinmeyen numara

Tema:
Koridor hâlâ biraz önce yaşananların etkisindeydi.
Ben utançtan yerin dibine girmek isterken Furkan hâlâ gülüyordu.
— Komik olan ne?
— Taşa takılıp düşmen değil.
— Eee?
— Düştükten sonra ilk cümlenin "Beni bırak." olması.
— E bıraksaydın!
— Bıraksam yere düşecektin.
— En azından rezil olmazdım.
Furkan omuz silkti.
— Bence çoktan oldun.
Koluna hafifçe vurdum.
— Çok sinir bozucusun.
— Bunu iltifat olarak alıyorum.
Tam o sırada sınıfın kapısından Ecrin çıktı.
Bir bize baktı, bir de Furkan'ın hâlâ bana yakın durmasına...
Sonra yavaşça alkışlamaya başladı. Koridordaki herkes dönüp bize baktı.
Ecrin sahte bir gülümsemeyle konuştu.
— Tebrik ederim.
Kaşlarımı çattım.
— Neye?
— Yangın merdiveninde romantik dakikalar geçirmenize.
Koridordan birkaç kişi kıkırdadı. Ben sinirle cevap verdim.
— Mahsur kaldık diyorum, siz hâlâ aynı şeyi söylüyorsunuz.
Ecrin alaycı bir ifadeyle Furkan'a döndü.
— Demek yeni okulunu çabuk benimsedin.
Furkan'ın yüzündeki gülümseme kayboldu.
— Ecrin, saçmalama.
Ecrin'in gözleri bir anlığına dondu. Belli ki bu cevabı beklemiyordu.
Tam bir şey söyleyecekken zil çaldı. Herkes sınıfa yöneldi. Ben sırama doğru giderken gözüm Ahmet'e takıldı. Hâlâ benle konuşmuyordu bu akşam ona yazmam gerektiğini anlamıştım çünkü bu hiç normal degildi. Yine de günaydın diyip yanında geçtim  Bu kez başını bile kaldırmadı. Yanından geçerken sadece defterine bakmaya devam etti. İçime garip bir his oturdu.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

@Enofen•1 ay önce

Bu okuldaki herkes neden birbirinden garip bu bir ikincisi de bu gizemli numara kim çok merak ediyorum ama sonra öğreneceğimden eminim onu ama bu öğrencilerin ne kadar garip olduğunu asla öğrenemeyeceğim