Elimi saçlarımdan geçirip kapıya baktım.
— Furkan kapıyı biraz daha zorlasana.
Furkan kapının kolunu tekrar aşağı indirdi, ardından omzuyla kapıya yüklendi. Kapıdan sadece küçük bir ses geldi.
— Olmuyor.
— Şaka yapıyorsun, değil mi?
— Sence?
Gözlerimi devirdim.
— Tamam, tamam. Panik yapma.
— Panik yapan sensin.
— Çünkü burada seninle mahsur kaldık!
Furkan cevap vermedi. Yangın merdiveninin küçük penceresine doğru yürüdü. Dışarı baktı. Ben de arkasından gittim.
— Camdan çıkabilir miyiz?
— Üçüncü kattayız Zeynep.
— Tamam, onu eleyelim.
Furkan istemsizce güldü.
— Sonunda mantıklı bir şey söyledin.
— Çok komiksin gerçekten.
Duvara yaslandım. Birkaç saniye sessizlik oldu. Sonra aklıma Deniz geldi.
— Furkan.
— Hı?
— Deniz'e ne olacak?
Yüzündeki ifade bir anda değişti.
— Bilmiyorum.
— Onu orada bıraktık.
— Hocalar bulur.
— Peki ya bulamazlarsa?
Furkan bana döndü.
— Zeynep, o çocuk düşündüğünden daha güçlü.
— Ama yüzü kanıyordu.
— Geçer.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Teşekkürlerr,Uzun yapmaya çalışıyorum yaa bu kitap nasıl ilerlicek hiç bilmiyorum
Devamı ne zaman gelir eline sağlık💛 bu arada biraz daha uzun olsaa
Yorum
Yorum bulunamadı.