KARANLIĞIN PEŞİNDE

Polis defneyi çekiştire çekiştire götürürken 

-Polis bey kolumu acıtıyorsun bırakın ben geliyorum zaten

Polis göz devirerek onun kolunu bırakıp sakince arabaya bindiler. Defne sinirden patlayacak durumdaydı.Onun için bu kadar sessiz kalması bile bir mucizeydi. 

Karakola geldiklerinde Defne bir an duraksadı. Polis kaşlarını çatarak, 

-Yürüseniz

-Polis bey burası benim çalışacağım karakol 

Polis onu hiç sallamayarak, 

-Aynen canım yarın öğle arasında oturur çayda içeriz hadi hadi. 

-Niye kimse inanmıyor bana bende polisim diyorum 

İçeriye girdiklerinde onu nezarethaneye attılar.Defne ise polisin arkasından bağırıyordu. 

-Görceksiniz yarın buraya işe geleceğim zaman görceksiniz! 

Duvarları kirli demirleri paslı nezarethanede artık bağırmaktan yorulmuş bir şekilde kafasını duvara yaslayarak uyuyakaldı. 

Polis ise Emniyet Müdürü Servet Bey'in odasına doğru yol aldı. 

-Servet Bey yarın artık cinayet büro amirliğine geçebilirim dimi? 

Servet ise yan gülüş atarak, 

-Çok mu istiyorsun ekibe girmek Doruk? 

Doruk gülümseyerek, 

-Asayiş Şube beni çok yoruyor hem asıl bu alanımda bu değil yarın iki polis atanıyormuş buraya artık bence buradaki boşluğa gelebilir 

Servet bey her ne kadar sert bir duruşu olsada özünde iyi biridir ve Doruk'la arası iyidir. 

-Tamam madem yarın oraya geçişini sağlarız yeni gelen polislerden birinide senin ortağın olarak veririz. 

Doruk acemi polislerle çalışmak istemesede daha fazla sesini çıkarmadı. 

Ardından aklına Defne geldi , 

"Göreceksiniz yarın buraya işe geleceğim zaman göreceksiniz! "

Doruk kısık sesle, 

- Acaba doğruyu mu söylüyordu? 

Hızlıca bilgisayara gidip sicil araması yaptı ve gerçekten Defne'nin polis olduğunu anladı. 

Hemen nezarethaneye gider. Defne kafasını yaslamış uyuyordur uykusu o kadar rahat ki kapının açıldığını farketmedi. Doruk ona baktı o pasbal topuzu aşağıya doğru yıkılmıştı resmen yüzündeki perçemleri gözlerini kapamıştı. Doruk izlemeyi bırakıp bağırdı. 

-Heeeyy uyan. 

Defne ise hala uyuyordu. 

İçeriye girdi ve yaklaştı. Hafifçe dokundu. 

-Hanımefendi 

Defne sanki ölmüş gibi uyuyordu. Doruk tekrar denedi.Sonra yüzündeki saçları gördü . Onları elleriyle çekmek için usulca yaklaştı. Tam saçına eli değiyordu ki Defne uyandı ve Doruğun kolunu tutup çevirdi

-Nabıyorsun sen polis olmandan utan. 

Doruk neye uğradığını şaşarak. 

-Kolumu bırak. 

Defne kolunu bıraktı ve ayağa kalktı. Doruk acıyan kolunu okşuyarak. 

-Ne yapmaya çalışıyorsun polise darptan cezanı arttırmamı mı istersin. 

Defne ise sinirlı bir şekilde yamuk topuzunu açarak saçlarını düzeltiyordu.

Doruk ise far görmüş tavşan gibi onu izliyordu.

Defne fark edip, 

- Ne bakıyorsun? 

Doruk affallayarak boğazını temizledi, 

-Hiç sadece çıkabilirsin bunu söylemeye geldim . 

Defne gülerek, 

-Demek anladın polis olduğumu. 

Doruk ise hızlıca nezarethaneden mahcupca çıktı. Defnede peşinden

-Hey polis bey 

Doruk duraksadı. Defne hemen arkasından gelip, 

-Ev sahibimden şikayetçi olmak istiyorum

Doruk ise gülerek, 

-Dua et o sana şikayetçi olmadı adamın burnunu kırmışsın. 

Defne ise utanmaz bir şekilde

-Suçlu olduğu için şikayetçi olmamıştır hem ne var sayemde o yamuk burnunu düzeltebilecek. 

Bunu duyan Doruk gizlice güldü ama belli etmek istemedi. Defne ise etrafa bakınıyordu.Yarın buralarda polis olarak gezineceğini bildiği için. 

-Tamam o zaman yarın görüşürüz. 

Elini tokalaşmak için Doruğa uzattı ancak Dorukta elini uzatacakken Defne hemen elini çekti ve, 

-Yada görüşmeyiz sen asayiş şubedensin ben ise cinayet büro amirliğine olacağım. 

Defne gülümseyerek Doruğun elini havada bıraktı ve arkasını dönüp gitti. 

Doruk ise hala eli havada şaşkınca Defne'nin arkasından bakakaldı çünkü yarın ki ortağı bu deli kızdı. 

DEVAM EDECEK...