13.Bölüm
İnsanoğlunun gözü hep en yeşile, en gür olana, uzaktan parıltıyla "buradayım" diyen yerlere takılır. Sanırız ki bereket yalnız o canlılığın saklı olduğu bahçelerdedir; en büyük meyveler, en cömert sırlar hep o yeşilliklerin altındadır. Bir soğan tarlasının ortasına düştüğümüzde bile ellerimiz hemen o otların en yeşiline, en gürültülü dalına uzanır. Toprağın çatlamış, kavrulmuş, rengini yitirmiş yüzüne bakmaya tenezzül bile etmeyiz. O kuru yerlerin altında bir hayat olabileceği, aklımızın ve ezberlerimizin ucundan geçmez.
Oysa hayat, en büyük aldatmacalarını en yeşil örtülerin arkasına saklar. Otların arasında aradığımız o büyük vaatler, bazen sadece boş bir gürültüden, rüzgarın savurduğu kuru birer yalandan ibarettir. Asıl kökler, asıl sabırla büyüyen ve insana gerçek gücü veren o devasa soğanlar; o kavruk, çatlamış, kimsenin yüzüne bakmaya kıyamadığı kuru toprakların altındadır. Herkes yeşilin konforuna kaçarken, asıl emekle örülen o sessiz derinliği ıskalar.
Tıpkı insana benzer bu düzen. Biz de hep dışarıdaki o kusursuz yeşilliğe, o neşeli ve parıltılı görünüme aldanırız. Derine inmek, o kurumuş kabuğu kırmak zor gelir. Halbuki asıl hikaye, dışarıdan "bitti" ya da "kurudu" sanılan o yorgun toprağın altındadır. Gösterişsiz olanın, acıyla kavrulmuş olanın, sessizce demlenenin kalbinde öyle bir hazine saklıdır ki; onu ancak yüzeyi değil, kalbin kırıntılarını kazmayı bilenler fark edebilir.
Bölüm Yorumları