Herkes içeriye geçerken bende cübbemi giyip kürsüme geçtim.İlk başta Hakim Kenan Fidan konuşma hakkını karşı tarafa verdi.Karşı taraf savunmasını yaparken ben sakin sakin onların bu hallerini izliyordum.
Söz sırası bize geçtiğinde herkes ifadesini verdikten sonra avukatları olarak,"Sayın Hakim müvekkilleriminde söyledikleri gibi ortada azılı cinayet bulunuyor yani TCK 81'deki kurallar isteyerek ihlal edilmiş bulunmaktadır.Elimizde o kazaya ait rapor ve görüntülerde bulunmaktadır."sözüm biter bitmez Ulu ailesine döndüm.Hiçbiri onlara böyle kanıtlarla yaklaşacağımızı tahmin etmemiş bizi küçümsemişlerdi.Ailenin küçük kızı yani katillerin küçük yamağı sürekli Eylül'ün abisi,gizemli adama bakıyordu.O da en arkada oturmuş olan herşeyi izliyordu.
Görüntüleri izledikten ve rapora baktıktan sonra hakim, "Karar!Milas ailesinin katili olan Ferhat Ulu'nun tutuklanmasına ve dava sürecinin devam edileceğine karar verilmiştir! " diyerek tokmağını vurdu.İçime derin bir nefes çekip yavaşça bıraktım.Biraz olsun rahatlamıştım.
Mercan'a döndüm o da dudaklarında derin bir gülümsemeyle bana bakıyordu.Ona söz vermiştim ve ben ne olursa olsun sözünü tutan biriydim.
Verilen karar ile birlikte herkes duruşma salonunu boşaltmaya başladı.Kapıdan çıkdığım anda Mercan kollarını boynuma doladı.Ailemizin katilleri için verilen karara mutlu olmuştu ama bu daha filmin ilk bölümüydü.Diğerlerine hazırlıklı olmalıydık.
Bir elimde dosya çantam varken sarılamadım ama tek kolumu beline dolayıp sırtını sıvazladım.Annem hep böyle yapardı.
"Teşekkür ederim Sedef sen çok iyi bir avukatsın. "
"Sende çok iyisin mesleğinde canım ama bazen kendinede öncelik verebilirsin."
O birkaç adım geri çekilirken uzaktan koşar adım gelen birini fark ettim.Ebru.Meslekten arkadaşımdı bugün duruşmaya gelmek istediğini ama duruşması olduğunu söylemişti.O da çok iyi bir avukattı.
"Geç mi kaldım?Kusura bakmayın duruşmam vardı.Nasıl geçti?"
Biz sorusuna cevap vermeden içeriden önce Ferhat Ulu elleri kelepçeli bir şekilde çıktı.Ardından Şimal Ulu gözleri yaşlı bir şekilde çıktı.Adını dosyalara bakarak öğrendiğim Kayra Ulu ise doğrudan bana öfkeli gözlerle bakıyordu.Onların arkasında ise Başak Ulu ağlayarak çıktı ilk baktığı kişi ise Eylül'ün abisiydi.Ne vardı bunların arasında?Tanışıyorlar mıydı?Aman bana neyse.Yok bunu bilmem lazımdı duruşma için gerekli bir bilgi olabilirdi.
Adliye binasından çıktığımda cübbem hâlâ üzerimdeydi.Ebru,Eylül,Büşra,Uraz,Mercan ve gizemli adam biraz ileride durdu.Onlar benden hızlı yürümüştü.Ben hızlı adımlarla yanlarına ilerlediğimde plan yapıyorlardı.
Ebru,"Bence ilk duruşmadan sonra hep beraber kafa dağıtabiliriz."O hep böyle neşeli bir insandı.
Uraz,"Aslında iyi fikir ama benim karakolda işim var ben gelemiycem. "
Eylül,"Tamam o zaman geriye sadece Sedef,Mercan,Ebru,Büşra,ben ve abi-"
Gizemli Adam,"Ben yokum Eylül beni sayma senin için geldim zaten. "
Eylül hafif bir hüzünle,"Peki."abisiyle vedalaştıktan sonra o arkasını dönüp giderken bile her hareketini izliyordum.Ne yapıyordum ben?
Büşra'nın sesiyle düşüncelerimden sıyrıldım."Aslında hep beraber bir denize gidebiliriz ya da havuz falan.Hava da sıcak." Herkes bu fikri onaylarken ben sessiz kaldım.Zaten ne kadar itiraz edersem edeyim onların zoruyla kabul edicektim.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Kitabın beğendim 🥰
Ellerine sağlık mükemmel 😎
Yorum
Yorum bulunamadı.