Hastaneye yetiştiğimizde ambulansta durumu biraz daha iyi olduğu için hemen ameliyata almışlardı.Bizde koridordaki sandalyelere kurulmuştuk.
Yanımda normalde Tamer oturuyordu ama Burçe'yle birlikte kafetaryaya,çay almaya inmişti.Karşımda ise Barış Başkomiser oturuyordu.
Bakışlarım yere sabitlenmiş durumdaydı ve fark etmiştim ki başım dönmeye başlamıştı.Sıkıntıyla nefes vererek gözlerimi kapatıp sıktım ama hiçbirşey değişmedi.
"İyi değilsin." Başımı kaldırıp sese baktığımda Barış Başkomiser karşımda durmuş bana bakıyordu.
"Ben iyiyim." diyerek geçiştirirken Barış Başkomiser önümde diz çöktü.
"Bugün birşey yemedin mi sen yoksa?" dedi.Aslında tersleyebilirdim ama içimden gelmiyordu.
"Yok,yedim."
"Yememişsin belli.Hadi gel kafeteryaya inelim."Birbirlerine kenetlediğim elimi tutarak beni yavaşça ayağa kaldırdı.Ama başım döndüğü için ayakta duramayarak Barış Başkomiser'in koluna yapıştım.
"Sen gerçekten iyi değilsin.Kal burada ben hemen gelicem.Zaten seni ayağa kaldırarak hata yaptım."Sol kolunu belime dolayarak beni yavaşça kalktığım yere oturttu.
Bakışlarımı ona çevirerek," Gerek yok Başkomiser'im ben gayet iyiyim.Ayrıca kendini suçlamana gerek yok."
Bu sefer yanıma oturarak,"İyi değilsin,ayakta bile duramıyorsun Avukat.Sen burada kal ben Burçe'yi gönderiyorum hemen. "Daha cevabımı beklemeden kalkıp uzun koridor boyunca hızlı adımlarla yürüdü.Bende onu beklemek dışında etrafa göz gezdirmeye başladım.
Tam o sırada bir silüet gördüm bana yaklaşan.Daha dikkatli baktığımda bu kişi Kayra Ulu dışında biri değildi.
Karşısında küçük görünmemek için yerimde dikleştim ve en ciddi ifademi kuşandım.
"Selamlar Avukat Sedef Milas .Nasıl gidiyor?"
Göz devirerek,"Sizi görene kadar çok iyiydim Katilin Yamağı."
"Kalbimi kırıyorsunuz Avukat Sedef."
Göz devirerek,"Sadede gel.Ne istiyorsun yine?"
"Şimdi şöyle Sedef Hanım uzun lafın kısası babama olan şikayetinizi çekin." Zaten böyle olacağı belliydi.
"Ameliyathane önüne boş kalabalık yapmayın.Bu arada Kayra Bey size olan şikayetimi asla çekmem.Bunu düşünmeniz bile hata."Diyerek gözlerimi kısarak karşımda durmuş pişkin pişkin sırıtan Kayra Ulu'ya baktım.Acaba ne yüzle babasının öldürdüğü kişinin kızına teklifte bulunmaya geliyordu.
" O zaman şöyle yapalım.Bir akşam yemeği düzenlemek istiyorum.Sizde davetlisiniz.Ya da isterseniz biz size gelelim.Konuma gerek yok adresi biliyorum."Diyerek göz kırptı ve koridorun sonuna doğru ilerleyerek gözden kayboldu.Bu benim adresimi nereden biliyordu?
"Ne oluyor Sedef Hanım? Bir sorun yoktur umarım." Yanıma oturan Burçe ile anlık şaşırsamda belli etmedim.
"Sorun yok.Bu arada resmiyete gerek yok bana ismimle hitap edebilirsin."
"Peki.Bu arada özel değilse o konuştuğunuz kişi kimdi? "dedi çekingen bir tavırla.
Derin bir nefes alarak bakışlarımı ona çevirdim. " Gelen kişi babamın katilinin oğlu oluyor. "
Burçe olduğu yerde dikleşerek, "Seni rahatsız edecek bir davranışta bulundu mu?Ne istiyormuş?"
"Onun nefes alması bile bana zarar ama sıkıntı yok. Sadece şikayetimi geri çekmemi istiyor. "
Burçe sıkıntıyla iç çekti. "Böylelerini alıp çürüyene kadar hapishaneye tıkmak istiyorum."
Acıyla tebessüm ederek, "Hak ediyorlar. " dedim.
"Al hemen şunları. "Karşımda nefes nefese kalmış bir şekilde bana bakan Barış Başkomiser'in elindeki poşete baktım.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
HARİKA OLMİSS
Yorum
Yorum bulunamadı.