Sahte Aşktan Gerçeğe Dönüşen Aşk...♡

Ece gözlerini açtığında eski ve karanlık bir depodaydı.Elleri sandalyeye bağlanmıştı.Karşısında Elif, Kerem ve babası duruyordu.Elif gülümseyerek yaklaştı."Sonunda her şey istediğim gibi oldu."Ece öfkeyle bağırdı."Beni neden kaçırdınız?"Elif eğilip Ece'nin yüzüne baktı."Çünkü sen plana uymadın."Kerem sessizce kapıyı kilitledi.Tam o sırada dışarıdan sert bir fren sesi duyuldu.Ardından depodan gelen sessizliği bozan tek bir ses yükseldi."ECE!"Bu ses Ege'nindi.Elif'in yüzündeki gülümseme bir anda kayboldu.Kapının kolu sertçe aşağı indi...Kapının kolu sertçe aşağı indi.Bir tekmeyle kapı açıldı."ECE!"Ege hızla içeri girdi."Ege!" diye bağırdı Ece.Ege, Ece'nin sandalyeye bağlı olduğunu görünce öfkeyle Elif'e baktı."Onu hemen bırakın!"yoksa kötü şeyler olurElif alaycı bir şekilde gülümsedi."ne olur Ege"Demek gerçekten geldin."Kerem öne çıktı."Buraya kadar gelmen cesurca."Ege "kendi adına konuş kerem çünkü"(Ege keremin üstüne atlar onu döver kanlar içinde bırakır yumruk atar)"Ece'ye zarar verirseniz bunun bedelini ödersiniz."Ece'nin babası Mehmet cebinden bir silah çıkardı."keremi bırak yoksa daha atarsan kötü olur."Ece korkuyla bağırdı."Ege, hayır!"Ege hiç geri adım atmadı."Ona dokunamazsınız."Tam o sırada dışarıdan polis sirenleri duyuldu.Elif'in yüzündeki gülümseme kayboldu."Polis mi?"Kerem şaşkınlıkla pencereye koştu."Burayı nasıl buldular?"Ege sakin bir şekilde konuştu."Gelmeden önce konumumu en yakın arkadaşıma gönderdim.

Belirli bir saatte haber vermezsem polisi aramasını söylemiştim."Kapı tekrar açıldı."Polis!