Tünelin içinde ölüm sessizliği vardı.
Elif'in nefesi düzensizleşmişti.
Bir yanında patron...
Diğer yanında maskeli adamlar...
Ve tam ortasında, hayatını değiştirecek gerçekler...
Patron silahını yavaşça indirdi.
"Geri çekilin."
Adamları şaşkınlıkla birbirine baktı.
"Patron ama—"
"Emrimi duydunuz."
Maskeli adam kahkaha attı.
"İşte bu yüzden seni hep zayıf buldum."
Patron ona sert bir bakış attı.
"Adını ağzıma aldırma."
Maskeli adam yüzündeki maskeyi tamamen çıkardı.
Yaklaşık kırk yaşlarında, yüzünün sol tarafında uzun bir yara izi bulunan bir adamdı.
"Benim adımı unutmadın demek..."
"Rauf."
Patronun sesi öfkeyle titredi.
"Yirmi yıl önce seni öldüğünü sanıyordum."
Rauf alaycı bir gülümsemeyle başını salladı.
"Ölmedim."
"Sadece doğru zamanı bekledim."
Elif, bir o yana bir bu yana bakıyordu.
"Birisi bana neler olduğunu anlatabilir mi?"
Hasan bastonuna yaslandı.
"Anlatacağım..."
"Çünkü artık saklayacak hiçbir şey kalmadı."
---
Hasan derin bir nefes aldı.
Bölüm Yorumları