Gece ilerledikçe malikânenin bahçesi sessizliğe büründü.
Sadece uzaktan gelen gök gürültüsü duyuluyordu.
Elif hâlâ elindeki beyaz güle bakıyordu.
Birden ilk yağmur damlası avucuna düştü.
Ardından ikinci...
Sonra yağmur hızlandı.
"Kaan..."
"İçeri girelim, ıslanacaksın."
Elif başını hafifçe iki yana salladı.
"Biraz daha burada kalmak istiyorum."
Kaan ceketini çıkarıp yine Elif'in omuzlarına bıraktı.
"Sen hep bunu yapıyorsun."
"Ne yapıyorum?"
"Beni düşünüyorsun."
Kaan gülümseyerek omuz silkti.
"Belki."
Elif usulca güldü.
"Belki değil."
"Kesin."
Yağmur ikisinin de saçlarını ıslatmaya başlamıştı.
Elif elini uzattı.
"Yağmuru sever misin?"
"Eskiden nefret ederdim."
"Neden?"
"Çünkü her kötü haber yağmurlu bir günde gelirdi."
Elif sessizce onu dinledi.
"Şimdi?"
"Şimdi..."
Kaan birkaç saniye sustu.
"...aynı yağmurun altında sen varsın."
Bölüm Yorumları