"Kaan!"
Elif'in çığlığı vadide yankılandı.
Ayağının altındaki taş tamamen koptu.
Boşluğa doğru kayarken tek gördüğü şey Kaan'ın ona doğru koşmasıydı.
"ELİF!"
Kaan hiç düşünmeden kendini öne attı.
Tam Elif düşecekken bileğini yakaladı.
İkisi de köprünün kenarında asılı kalmıştı.
Aşağıda, karanlıkta akan nehir uğulduyordu.
"Kaan..." dedi Elif, nefes nefese.
"Bırakma..."
Kaan'ın eli titriyordu ama kavrayışı gevşemiyordu.
"Seni bırakmayacağım."
"Ne olursa olsun."
Rauf uzaktan onları izliyordu.
Yüzünde alaycı bir gülümseme vardı.
"Ne kadar da dokunaklı."
Hasan ve Emir koşarak yanlarına geldi.
Emir, Kaan'ın belinden tutarak onu geriye çekmeye çalıştı.
"Patron! Siz de düşeceksiniz!"
Kaan dişlerini sıktı.
"Önce Elif!"
Elif gözyaşlarını tutamıyordu.
"Kaan..."
Kaan gözlerinin içine baktı.
"Bana bak."
"Sadece bana bak."
"Korkma."
"Yanındayım."
Elif, bütün korkusuna rağmen başını salladı.
Bölüm Yorumları