Malikânenin tüm ışıkları aynı anda söndü.
Salon zifiri karanlığa gömüldü.
Kimse nefes almaya bile cesaret edemiyordu.
Derken...
İnce bir çocuk sesi yeniden duyuldu.
> "Sonunda geri döndün..."
Elif'in kalbi göğsünden çıkacak gibiydi.
"Kim var?" diye bağırdı.
Cevap gelmedi.
Patron cebinden küçük bir el feneri çıkardı. Işığı salonu tararken duvarlardaki eski tablolar tek tek ortaya çıktı.
Yaşlı kadın korkuyla dua ediyordu.
"Efendim... Bu ses yıllardır tekrar duyulmamıştı..."
Patron sertçe döndü.
"Ne demek istiyorsun?"
Kadın yutkundu.
"Yirmi yıl önce... Bu malikânede bir çocuk kayboldu. O geceden sonra geceleri bu ses duyulmaya başlandı."
Tam konuşurken...
Üst kattan...
GÜM!
Sanki ağır bir dolap devrilmişti.
Patron, iki adamına işaret etti.
"Siz benimle gelin."
Elif de peşlerinden yürümeye başladı.
"Dur."
Patron ona baktı.
"Yukarı çıkmayacaksın."
"Neden?"
"Çünkü ne olduğunu bilmiyoruz."
"Ben yalnız kalmayacağım."
Patron birkaç saniye sustu.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Çok güzeeelll🫶
Son çığlık yeriii çokkk güzeldiiii
Yorum
Yorum bulunamadı.