Sana Döneceğim- Söz
Bölüm 11•
Bölüm 11
Tema:
Hayır."
"Komutan..."
"Hayır."
"Duy beni." Başını hafifçe eğdi. "Eğer çıkaramazsan..." Boğazı düğümlendi. "...Beni bırak." İçimde bir şey koptu. Bir anlığına bulunduğumuz dere yatağı gözümden silindi. Yıllar öncesine gittim. Acemi birliğinde aynı sırada yemek yediğimiz günlere… İlk operasyonumuzdaki heyecana… Annesinin yaptığı dolmaları kahkahalar eşliğinde bitirişimize… Kız kardeşinin düğününde omuz omuza halay çektiğimiz geceye… Babası öldüğünde tek kelime etmeden omzuma yaslanıp ağlayışına… O gün ona, "Yanındayım." demiştim. Bugün de aynı sözü tutacaktım. Omzunu sıkıca tuttum. "Ben sana eğitimde ne dedim?" Sessiz kaldı. "Hatırlıyor musun?" Dudakları titredi. "...Hiçbir asker geride bırakılmaz." Başımı yavaşça salladım. "Aferin." "Şimdi bunu unutma." Emre gözlerini kapattı. Yanağından süzülen tek damla yaş, yağmurun arasına karışıp kayboldu. Birkaç adım geride duran Elena, konuşulanların tamamını anlamıyordu. Ama ses tonlarımızdan her şeyi hissedebiliyordu. Gözleri dolmuştu. Sessizce bize doğru bir adım attı. Elini yavaşça Emre'nin omzuna koydu. Emre gözlerini açıp ona baktı. Elena titreyen sesiyle, kırık dökük Türkçesiyle konuşmaya çalıştı. "...Sen..." Yutkundu. "...Gelecek." Başını iki yana salladı. "...Ölmek... yok." Kelimeyi söylerken sesi çatladı. Sonra avucunu kendi göğsüne koydu. "...Aile..." Ardından sırayla hepimizi işaret etti. "...Siz..." Gözlerinden yaşlar akarken güçlükle gülümsedi. "...Benim aile." Boğazım düğümlendi. Savaşın ortasında kurulmuş en sessiz cümleydi bu. Tam o anda Mert'in bağırışı dere yatağını inletti. "Komutan!" Başımı çevirdim. Üç silahlı adam dere yatağına kadar inmişti. Aramızdaki mesafe elli metre bile değildi. Mert hiç beklemeden ateş etti. İlk adam geriye savrularak suya düştü. İkinci adam büyük bir kayanın arkasına atladı. Üçüncüsü otomatik tüfeğini doğrulttu. Kurşunlar suyu parçalayarak üzerimize yağmaya başladı. Elena korkuyla çömeldi, iki eliyle başını korudu. Bora ise tek bir an bile düşünmedi. Kendini benim önüme attı. "Komutan, dikkat!" Aynı anda bir kurşun omzuna saplandı. Bora geriye doğru sendeleyip dizlerinin üzerine çöktü. "Bora!" Yanına süründüm. Sol eliyle omzunu bastırıyordu. Parmaklarının arasından sıcak kan dere suyuna karışıyor, kırmızı bir iz bırakıyordu. "Nefes al." Acıyla yüzü buruştu. Sonra her zamanki inatçı gülümsemesi dudaklarında belirdi. "Daha..." Derin bir nefes çekti. "...Daha ölmedim."
Gülümsemeye çalıştım ama boğazımdaki düğüm izin vermedi. Bir tarafta mayının üzerinde kıpırdayamayan Emre… Diğer tarafta omzundan vurulan Bora… Cephanesi tükenmek üzere olan Mert ve Kaan… Korkusuna rağmen yanımızdan ayrılmayan Elena… Ve her geçen saniye biraz daha yaklaşan düşman… Başımı gökyüzüne kaldırdım. Yağmur yeniden başlamıştı. Soğuk damlalar yüzümden süzülürken gözlerimi bir an kapattım. İçimden sessizce dua ettim. "Allah'ım bu çocukları bana emanet ettin. Ne olur bana hepsini sağ salim eve götürecek gücü ver." O an, komutan olmaktan çok kardeşlerini kaybetmek istemeyen bir ağabey gibi hissediyordum.
Yağmur hızlanıyordu. Kanla karışan su dere yatağından ağır ağır akıyordu. Bir yanımda omzundan vurulan Bora, diğer yanımda mayının üzerinde hareketsiz bekleyen Emre, karşımızda gittikçe yaklaşan silahlı adamlar...Komutan olmak, bazen aynı anda dört farklı yöne yetişmeye çalışmaktı. Telsizimin düğmesine bastım. "Merkez! Acil destek! Yaralımız var!" Bu kez cevap gecikmedi. "Delta Üç, takviye tim size sekiz dakika mesafede." Sekiz dakika dudaklarımı sıktım sekiz dakika burada sonsuzluktu. Mert yeniden ateş etti. İki el üç el sonra sesi geldi. "Komutan!" "Ne var?" "Cephanem bitiyor!" Lanet olsun çantamdan son şarjörümü çıkarıp ona fırlattım. "İdareli kullan.” "Hallederim." Mert, aldığı her nefesi hesaplayan bir nişancıydı. Boşa tek mermi harcamazdı. Bu yüzden hâlâ ayaktaydık. Tam o sırada Emre'nin sesi duyuldu. Sakin beklenmedik kadar sakindi. "Sönmez..." Başımı çevirdim. Komutan dememişti. İlk kez bana ismimle sesleniyordu. "Annem..." Yutkundu. "...Annem ararsa..." Gözlerinin içine baktım. "Sakın." "Sadece dinle."
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 6 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları